диетстоло́вая (диети́ческая столо́вая) дыетстало́вая, -вай ж. (дыеты́чная стало́вая).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

tablespoon

[ˈteɪbəlspu:n]

n.

стало́вая лы́жка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

бялі́зна, -ы, ж., зб.

Нацельнае адзенне, а таксама вырабы з тканіны для бытавых патрэб.

Перамяніць бялізну.

Сталовая б.

Пасцельная б.

|| прым. бялі́знавы, -ая, -ае.

Бялізнавая тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пе́рачніца, ‑ы, ж.

Невялікая сталовая пасудзіна для молатага перцу. Фарфоравая перачніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стало́вы, -ая, -ае.

1. гл. стол.

2. Які выкарыстоўваецца ў час яды.

С. прыбор.

Сталовая соль.

3. Які мае адносіны да сталовай, прызначаны для яе.

С. гарнітур.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

dining room

стало́вы пако́й, стало́вая

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дыэты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да дыэты. Дыэтычнае харчаванне. Дыэтычная сталовая.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

refectory [rɪˈfektri] n. стало́вая (у школе, каледжы); трапе́зная (у манастыры)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Essl. = Esslöffel – сталовая лыжка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

яда́льня, ‑і, ж.

Уст. Сталоўка, сталовая. — Я ж есці хачу, да ядальні іду... Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)