усесаю́зны, ‑ая, ‑ае.

Агульны для ўсяго Савецкага Саюза, які мае значэнне для ўсіх народаў СССР. Усесаюзны Ленінскі Камуністычны Саюз Моладзі. Данбас — усесаюзная качагарка. Усесаюзны рэкорд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

WR = Weltrekord – сусве́тны рэко́рд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rekórd m -(e)s, -e рэко́рд (in D – па чым-н.);

éinen ~ áufstellen устанаві́ць рэко́рд;;

éinen ~ schlágen* [bréchen*, drücken] пабі́ць [пале́пшыць] рэко́рд;;

éinen ~ hálten* утрыма́ць рэко́рд;;

éinen ~ éinstellen паўтары́ць [замацава́ць] рэко́рд;;

éinen ~ überbíeten* перавы́сіць рэко́рд;

◊

éinen ríchtigen [órdentlichen] ~ vor etw. (D) háben дрыжа́ць ад стра́ху пе́рад чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БІ́МАН ((Beamon) Роберт) (н. 29.8.1946, Нью-Йорк),

амерыканскі спартсмен (лёгкая атлетыка). Чэмпіён Алімпійскіх гульняў 1968 у скачках у даўжыню. Сусв. рэкорд (8,90 м), які ўстанавіў Біман на гэтым турніры, трымаўся 23 гады і лічыцца адным з найвышэйшых дасягненняў у гісторыі лёгкай атлетыкі. Лепшы спартсмен свету 1968.

т. 3, с. 153

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэкардсме́н, ‑а, м.

1. Спартсмен, які ўстанавіў рэкорд. Яшчэ нядаўна майстар спорту Гальдштэйн выступаў у лёгкай вазе і з’яўляўся чэмпіёнам і рэкардсменам. «Маладосць».

2. Разм. Чалавек, які дасягнуў найбольшых поспехаў у вытворчай працы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

OR = Olympischer Rekord – алімпі́йскі рэко́рд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэкардсме́н

(англ. recordsman)

1) спартсмен, які ўстанавіў рэкорд;

2) перан. чалавек, які дасягнуў найбольшых поспехаў у вытворчай працы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Béstleistung f -, -en рэко́рд, найле́пшы пака́зчык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Spítzenleistung f -, -en

1) тэх. максіма́льная магу́тнасць

2) спарт. рэко́рднае дасягне́нне, рэко́рд;

die ~ hálten* трыма́ць рэко́рд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wéltbestleistung f -, -en сусве́тны рэко́рд, сусве́тнае дасягне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)