адка́зны, -ая, -ае.

1. Чалавек, на якога ўскладаецца адказнасць, які адказвае за каго-, што-н.

А. рэдактар.

А. (наз.) за вечар.

2. Вельмі важны, значны, сур’ёзны.

Адказнае даручэнне.

Адказная пасада.

А. момант.

|| наз. адка́знасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэхрэ́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Тое, што і тэхнічны рэдактар (гл. тэхнічны).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

word processor [ˈwɜ:dˌprəʊsesə] n. прыла́да для электро́ннай апрацо́ўкі тэ́ксту; «электро́нны рэда́ктар»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

editor in chief

гало́ўны рэда́ктар (газэ́ты, ча́сапісу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

выдаве́ц м. Verléger m -s, -; Heráusgeber m -s, - (рэдактар)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Кур’янка (рэдактар газеты) 4/583

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ed. n. (пісьмовае скар. ад editor, edition)

1. рэда́ктар

2. выда́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

edytor

м.

1. выдавец;

2. рэдактар; edytor tekstu камп. тэкставы рэдактар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Hg. = Herausgeber – рэдактар выдання

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schríftleiter m -s, - рэда́ктар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)