Verbum

анлайнавы слоўнік

шлі́хта

‘раствор’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віра́ж

‘хімічны раствор’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разме́шивать^II несов. (к размеша́ть) разме́шваць;

разме́шивать раство́р разме́шваць раство́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загусці́цца сов. загусти́ться;

~сці́ўся раство́р бето́ну — загусти́лся раство́р бето́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

физиологи́ческий, физиологи́чный фізіялагі́чны;

физиологи́ческий раство́р фізіялагі́чны раство́р;

физиологи́ческая хи́мия фізіялагі́чная хі́мія.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карбо́лавы, -ая, -ае.

Які змяшчае ў сабе карболавую кіслату.

К. раствор.

○

Карболавая кіслата — ядавітая вадкасць з характэрным пахам, якая скарыстоўваецца як антысептычны і дэзынфекцыйны сродак; раствор фенолу.