раме́сны, -ая, -ае.

1. гл. рамеснік, рамяство.

2. Які рыхтаваў кадры кваліфікаваных рабочых (у 1940—1958 гг.).

Рамеснае вучылішча.

Рамесная школа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кушне́рства, ‑а, м.

Занятак, рамяство кушняра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́марства, ‑а, н.

Рамяство, занятак рымара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сле́сарства, ‑а, н.

Рамяство, занятак слесара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стальма́х, -а́, мн. -і́, -о́ў і стэ́льмах, -а, мн. -і, -аў, м.

Майстар, які робіць калёсы, сані.

|| прым. стальма́шны, -ая, -ае.

Стальмашнае рамяство.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

carpentry [ˈkɑ:pəntri] n. цясля́рства, цясля́рскае рамяство́; сталя́рства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

joinery [ˈdʒɔɪnəri] n. BrE цясля́рская спра́ва (рамяство́), цясля́рства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бо́ндарства, ‑а, н.

Бандарнае рамяство. Бондарства.. [Даніла] закінуў. Інструменты яго паржавелі. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кажамя́цкі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да кажамякі, кажамякаў. Кажамяцкае рамяство.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rzemiosło

н. рамяство;

rzemiosło chałupnicze — саматужнае рамяство

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)