derange

[dɪˈreɪndʒ]

v.t.

1) разла́джваць, раскі́дваць (пля́ны), паруша́ць пара́дак

2) даво́дзіць да вар’я́цтва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disarrange

[,dɪsəˈreɪndʒ]

v.t.

1) уно́сіць непара́дак або́ замяша́ньне, дэзарганізо́ўваць

2) разла́джваць; раскіда́ць, раскі́дваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disconcert

[,dɪskənˈsɜ:rt]

v.

1) выво́дзіць з раўнава́гі, бянтэ́жыць, засаро́мліваць

2) псава́ць, разла́джваць (пля́ны)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разла́джвацца несов.

1. разла́живаться;

2. разла́живаться, расстра́иваться;

3. расша́тываться;

1-3 см. разла́дзіцца;

4. страд. разла́живаться; расстра́иваться; расша́тываться; см. разла́джваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбива́ть несов., в разн. знач. разбіва́ць; (о параличе — ещё) паралізава́ць; (о деньгах — ещё) прост. разме́ньваць; (расстраивать — ещё) разла́джваць; см. разби́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

confound

[kənˈfaʊnd]

v.

1) бянтэ́жыць

2) блы́таць, зблы́тваць

3) зьдзіўля́ць; зьбіва́ць з тро́пу; разла́джваць, псава́ць

•

- Confound it him

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unbalance

[ʌnˈbæləns]

1.

n.

неўраўнава́жанасьць f., адсу́тнасьць душэ́ўнай раўнава́гі

2.

v.i.

выбіва́ць з раўнава́гі; паруша́ць пара́дак; разла́джваць раўнава́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shatter [ˈʃætə] v.

1. (into) разбіва́ць на аско́лкі; разбіва́цца на дру́зачкі

2. разбура́ць, знішча́ць;

My hopes shattered. Мае надзеі пайшлі марна.

3. псава́ць, разла́джваць;

shatter confidence падрыва́ць даве́р;

I feel shattered. Я адчуваю сябе разбітым.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

блы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; незак.

1. што. Бязладна пераплятаць (пра ніткі, валасы і пад.).

Б. валасы.

2. Гаварыць, расказваць без лагічнай сувязі; памыляцца.

3. Памылкова прымаць адно за другое.

Б. блізнят.

4. Не цвёрда разбірацца ў чым-н.

Б. словы.

Б. даты.

5. Расстройваць, разладжваць.

Б. планы.

6. Наўмысна ўскладняць, рабіць незразумелым.

Б. сляды (таксама перан.: старацца адвесці падазрэнне).

7. Умешваць каго-н. у якую-н. непрыемную справу.

|| зак. заблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны (да 1, 5 і 6 знач.), зблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны (да 1—6 знач.), пераблы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны (да 1—4 і 6 знач.) і ублы́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны (да 7 знач.).

|| наз. блы́танне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

mar

[mɑ:r]

1.

v.t.

1) псава́ць (вы́гляд); шко́дзіць; збры́джваць, зга́джваць

2) абязьве́чваць, зьняве́чваць

3) псава́ць, разбура́ць, разла́джваць

2.

n.

1) пля́ма на це́ле (рубе́ц пасьля́ ра́ны, радзімая пля́ма і пад.)

2) зага́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)