rozpraszać

rozprasza|ć

незак. рассейваць, разганяць; распыляць;

~ć tłum — рассейваць (разганяць) натоўп;

~ć uwagę — рассейваць увагу;

nie ~j mnie — не адваблівай мяне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пу́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак., каго-што.

Страшыць, пужаць (жывёлу). Машыны пудзілі жывёлу. // Пужаючы, разганяць, адганяць адкуль‑н. [Макейчык:] — Бачыце, што нарабілі гэтыя рагатыя разбойнікі [ласі]? Каб я іх не пудзіў, дык яны б і да гадавальніка дабраліся! Паслядовіч. [Дырэктар:] — Вы будзеце толькі шумець і рыбу пудзіць. Рунец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

disperse [dɪˈspɜ:s] v.

1. разганя́ць;

The police dispersed the crowd. Паліцыя разагнала натоўп.

2. разыхо́дзіцца, рассе́йвацца;

The crowd dispersed when the rain fell. Натоўп разышоўся, калі пайшоў дождж.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dissipate

[ˈdɪsɪpeɪt]

1.

v.t.

1) разьве́йваць, разганя́ць

2) растра́чваць, расьцяру́шваць, марнатра́віць

2.

v.i.

разьве́йвацца, разыхо́дзіцца, растра́чвацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

неўсвядо́млены, ‑ая, ‑ае.

Такі, якога поўнасцю не ўсвядомілі, не зразумелі. З адчуваннем неўсвядомленай віны падышла Валя да дому. Карпаў. Усё праходзіла з гадамі, Набыта цяжкаю цаной: Ад неўсвядомленага «ма-ма» Да бессмяротнага «За мной!» Жычка. // Бессвядомы. Неўсвядомлены страх. Неўсвядомленая трывога. □ Нейкая няўлоўная і неўсвядомленая думка стала карцець.. [Лабановічу], разганяць добры настрой. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разганя́цца несов.

1. разгоня́ться; см. разагна́цца;

2. (обнаруживать широкий размах в чём-л.) разма́хиваться;

3. страд. разгоня́ться; рассе́иваться; распи́ливаться; распа́хиваться; см. разганя́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verjágen vt

1) праганя́ць, выганя́ць, разганя́ць

2) адга́няць (ад сябе думкі і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хму́рнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць хмурнага; згушчэнне хмар; воблачнасць. Новая шасэйная дарога адлівала белаватым колерам у цёплай хмурнасць ціхага дня. Чорны.

2. перан. Хмурны выгляд, панурасць. Толькі Корч часам прыб’ецца, прыстане, пагоніць хмурнасць на Васіля, але Ганна ўмее ўжо разганяць гэту хмурнасць. Мележ. Твар майстра быў прасветлены, хмурнасць яшчэ крыху жыла ў вачах, але глядзелі яны ўжо зусім добра і спагадліва. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разноси́ть​I несов., в разн. знач. разно́сіць; (тучи, облака — ещё) разганя́ць, разве́йваць; (разбивать — ещё) разбіва́ць; (раздувать, делать пухлым — ещё) безл., разг. распіра́ць; см. разнести́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

scatter

[ˈskætər]

1.

v.t.

1) раскіда́ць

2) разганя́ць

The police scattered the mob — Палі́цыя разагна́ла нато́ўп

3) Phys. расьсе́йваць (про́мні сьвятла́)

2.

v.i.

разыхо́дзіцца ў ро́зныя бакі́, разьбяга́цца, рассы́пацца

3.

n.

раскіда́ньне, разганя́ньне, расьсе́йваньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)