паску́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; незак.

Разм. груб.

1. Рабіцца дрэнным, запэцканым; псавацца.

2. Зал. да паскудзіць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засти́рываться страд.

1. замыва́цца;

2. псава́цца мыццём; см. засти́рывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перекове́ркиваться страд.

1. псава́цца;

2. скажа́цца, перакру́чвацца; см. перекове́ркивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ту́хнуць​II (псавацца) verfáulen vi (s), verdérben* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераспе́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаўшы вельмі спелым, пачаць псавацца.

Агрэст пераспеў.

2. перан. Выйсці з узросту, уласцівага якому-н. становішчу; пастарэць (разм., іран.).

Нявеста пераспела.

|| незак. пераспява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ánfaulen vi (s) псава́цца, падгніва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

изла́мываться

1. лама́цца, зло́млівацца;

2. перен. псава́цца; кале́чыцца; няве́чыцца, зняве́чвацца; см. излома́ться;

3. страд. лама́цца, зло́млівацца; псава́цца; кале́чыцца; няве́чыцца; зму́чвацца, знясі́львацца; см. изла́мывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глумі́цца​II (псавацца) verdérben* vi (s); fáulen vi (s) (гнісці)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

decay​2 [dɪˈkeɪ] v.

1. гні́сці, гніць; псава́цца

2. занепада́ць, прыхо́дзіць у заняпа́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сіро́ка, нескл., м.

Сухі гарачы паўднёвы або паўднёва-ўсходні вецер у Міжземнаморскім басейне. Хутка надвор’е пачало псавацца, моцны сухі сірока загнаў нас на карму. Рамановіч.

[Іт. sirocco.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)