1.каго (што). Прызначыць на якую-н. пасаду, працу.
Н. загадчыкам кафедры.
2.што. Намеціць, вызначыць тэрмін.
Н. сустрэчу на вечар.
3.што. Устанавіць (зарплату, пенсію і пад.).
Н. пенсію.
4.што. Прысудзіць (у якой-н. гульні).
Н. штрафны ўдар.
5.што. Паставіць знак, пазначыць меткай.
Н. дрэвы на высечку.
|| незак.назнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.назначэ́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прысу́джвацьнесов.
1. (о суде) присужда́ть, пригова́ривать;
2. (постановлять о присвоении чего-л.) присужда́ть;
1, 2 см.прысудзі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расстрэ́л, ‑у, м.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. расстраляць. // Смяротная кара, якая чыніцца выстралам з агнястрэльнай зброі. Прысудзіць да расстрэлу. □ На золаку, раненька-рана, Расу абабілі варожыя боты... Вялі на расстрэл партызана.Свірка.
2.Спец. Пашкоджанне канала ствала агнястрэльнай зброі (ад працяглай, частай стральбы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przyznać
зак.
1. прызнаць;
przyznać komu rację — прызнаць чыю праўду;
2.прысудзіць; назначыць, прызначыць;
przyznać stypendium — прызначыць стыпендыю;
przyznać pierwszą nagrodę — прысудзіць першую прэмію
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
расстрэ́лм. Erschíeßung f -, -en;
расстрэ́л закла́днікаў Géiselerschießung f -;
прысудзі́ць да расстрэ́лу zum Tóde durch Erschíeßen verteilen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прэ́міяж. Preis m -es, -e; Prämi¦e f -, -n;
Но́белеўская прэ́мія Nobélpreis m;
прысудзі́ць прэ́мію den Preis verléihen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
skazać
зак.
1. прыгаварыць, прысудзіць;
skazać kogo na 5 lat więzienia — прыгаварыць каго да 5-і гадоў зняволення; прысудзіцькаму 5 гадоў зняволення;
2. аддаць;
skazać na niepowodzenie — асудзіць на няўдачу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)