Пры́гаваразка ’прымаўка’ (Сл. ПЗБ). Кантамінацыя семантычна блізкіх прыгаво́рка і пры́казка (гл. прыгавары́ць і прыказа́ць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бязры́б’е, -я, н.

Адсутнасць або недахоп рыбы.

На бязрыб’і і рак рыба (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уваччу́, прысл.

У вачах.

Аж пацямнела ў.

Хто баіцца, таму ў. дваіцца (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

По́казка ’прыказка, байка’ (Янк. 1, Сл. ПЗБ). Ад по‑казка > да по- і казаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

proverbial

[prəˈvɜ:rbiəl]

adj.

1) як пры́казка, пры́казкавы

2) агу́льнавядо́мы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

парэміяло́гія

(ад гр. paroimia = прытча, прыказка + -логія)

раздзел фалькларыстыкі, які вывучае прыказкі і прымаўкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ле́пей, прысл. (разм.).

Тое, што і лепш.

У гасцях добра, а дома л. (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

до́раны, -ая, -ае.

Атрыманы ў якасці падарунка; падораны.

Доранаму каню ў зубы не глядзяць (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гоп, выкл.

Ужыв. са знач. дзеяслова гопнуць, гопаць.

Не кажы гоп, пакуль не пераскочыш (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адва́га, -і, ДМ -ва́зе, ж.

Смеласць, рашучасць.

Узнагародзіць за адвагу.

А. гарады бярэ (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)