Праклён ’лаянкавае слова, лаянка, абурэнне’, ’крайняе асуджэнне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Праклён ’лаянкавае слова, лаянка, абурэнне’, ’крайняе асуджэнне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
złorzeczyć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Каро́н, клясці ў карон ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
verflúchen
verflúcht und zúgenäht! каб яго́ [яе́, іх] чорт узяў!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
anathematize
1) выкліна́ць, адлуча́ць ад царквы́
2)
абвяшча́ць ана́тэму
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
закліна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Імкнуцца падпарадкаваць каго‑, што‑н. сілай чараў, вядзьмарства, малітваў.
2. Горача прасіць, маліць аб чым‑н.
3. Моцна лаяць,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Fluch
~ über ihn! праклён яму́;
éinen ~ áusstoßen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verdámmen
1) асуджа́ць (zu
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
damn
v.
1) асуджа́ць
2)
3) клясьці́
2.пракля́ты
3.кляцьба́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
damn3
1. клясці́,
2. асуджа́ць;
♦
I’m damned if…
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)