арыфметы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да арыфметыкі. Арыфметычная прагрэсія. Арыфметычны разлік. Арыфметычнае дзеянне. Сярэдні арыфметычны (лік). Сярэдняя арыфметычная (велічыня).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

geometrical progression

геамэтры́чная прагрэ́сія

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

спада́ючы,

1. ‑ая, ‑ае. Дзеепрым. незал. цяпер. ад спадаць.

2. ‑ая, ‑ае; у знач. прым. Спец. Які памяншаецца ў велічыні, аб’ёме і пад. Спадаючая прагрэсія. Спадаючая ўрадлівасць.

3. Дзеепрысл. незак. ад спадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узраста́ючы

1. прил. возраста́ющий;

~чая ху́ткасць — возраста́ющая ско́рость;

~чая прагрэ́сія — возраста́ющая прогре́ссия;

2. деепр. возраста́я

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

arithmetical

[,ærɪӨˈmetɪkəl]

adj.

1) арытмэты́чны

2) зго́дны з пра́віламі арытмэ́тыкі

arithmetical mean — сярэ́дняе арытмэты́чнае

arithmetical progression — арытмэты́чная прагрэ́сія

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

арыфметы́чны arithmtisch;

арыфметы́чная прагрэ́сія arithmtische Rihe;

сярэ́дняе арыфметы́чнае das arithmtische Mttel;

арыфметы́чнае дзе́янне Rchenoperation f -, -en, Rchenart f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

progresja

ж.

1. прагрэс; рух наперад;

2. мат. прагрэсія;

3. муз. секвенцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

спада́ючы

1. прил. убыва́ющий;

~чая прагрэ́сіямат. убыва́ющая прогре́ссия;

2. деепр. спада́я; опада́я; па́дая; убыва́я, убавля́ясь; ниспада́я; см. спада́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

postęp, ~u

м.

1. прагрэс; рух наперад;

iść z ~em — ісці па шляху прагрэсу, ісці наперад;

postęp ekonomiczny (gospodarczy) — эканамічны прагрэс;

postęp techniczny — тэхнічны прагрэс;

2. мат. прагрэсія;

postęp arytmetyczny (geometryczny) — арыфметычная (геаметрычная) прагрэсія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

убыва́ющий

1. прич. які́ (што) ме́ншае, які́ (што) памянша́ецца, які́ (што) змянша́ецца; які́ (што) убыва́е, які́ (што) спада́е; які́ (што) выбыва́е; які́ (што) адбыва́е; які́ (што) гі́не; см. убыва́ть;

2. прил. ме́ншаючы, спада́ючы; убыва́ючы;

убыва́ющая до́за мед. ме́ншаючая до́за;

убыва́ющая прогре́ссия мат. убыва́ючая прагрэ́сія;

убыва́ющая луна́ убыва́ючы ме́сяц.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)