папо́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Поўзаць некаторы час. Доўга прыйшлося.. [хлопцам] папоўзаць, пакуль знайшлі невялікі, гладкі, крыху сплюшчаны камень. Маўр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pełzać

незак. поўзаць; паўзці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

crawl​2 [krɔ:l] v.

1. по́ўзаць, паўзці́, пластава́ць

2. цягну́цца, валачы́ся, паво́льна ру́хацца/перамяшча́цца

3. (with) кішэ́ць;

The whole ground was crawling with ants. Усё навокал кішэла мурашамі.

4. (to) infml рабале́пстваваць, нізкапакло́ннічаць, по́ўзаць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

по́ўзанне ср.

1. по́лзание;

2. перен. по́лзание, пресмыка́тельство;

1, 2 см. по́ўзаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

grovel

[ˈgrʌvəl]

v.i.

ляжа́ць ні́цма, по́ўзаць; прыніжа́цца пе́рад кім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

МАРСКІ́Я ЛІЛЕ́І членістыя

(Articulata),

падклас беспазваночных жывёл кл. крынаідэй тыпу ігласкурых. Вядомы з пач. мезазою (каля 200 млн. гадоў назад). 4 атр., каля 700 відаў. Пашыраны ва ўсіх акіянах, трапляюцца да глыб. 10 км.

Цела чашкападобнае, уверх уздымаецца венчык перыстых, разгалінаваных прамянёў — «рук» (да 200) даўж. да 35 см. Маюць вапняковы шкілет з пласцінак рознай формы і памераў. У сцябліністых М.л. уніз ад чашачкі адыходзіць сцябло даўж. да 1 м, якое прымацоўваецца да грунту. У бессцябліністых М.л. — шматлікія рухомыя адросткі, з іх дапамогай некат. формы здольныя плаваць і поўзаць па дне. Кормяцца планктонам, дэтрытам. Раздзельнаполыя, развіццё з ператварэннем.

Марскія лілеі: 1 — стэфанаметра; 2 — лампраметра.

т. 10, с. 136

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

По́ўжык 1 ’птушка’ (Мат. Гом.). Можна меркаваць, што маецца на ўвазе попаўзень ’птушка Cerphia familiaris L.’, якая ўмее хутка і спрытна поўзаць па ствале дрэва, рус. поползень, польск. pełzacz, чэш. plhaček. Ад поўзаць (гл.). Верагоднае назва набыла такое фанетычнае афармленне пад уплывам слова жэўжык.

По́ўжык 2 ’жэўжык’ (Мат. Гом.). Ад поўзаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ра́чкі, прысл.

Абл. Рачком. За зіму маленькі Максімка вылузаўся са спавіванкі і пачаў рачкі поўзаць па падлозе, а ў сярэдзіне лета і на ножкі стаў. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кны́чыць ’поўзаць, кусаць’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. кніцець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

raczkować

незак. рачкаваць; поўзаць на карачках

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)