пашто́вы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з поштай, з перасылкай пісьмаў, пасылак, грошай і пад. Паштовая сувязь. Паштовае агенцтва. □ Мне трэба .. напісаць пісьмо аднаму чалавеку, але я не ведаў, ці ёсць там у іх паштовае аддзяленне, ці трэба пісаць на горад. Чорны. // Прызначаны для адпраўленняў па пошце (пісьмаў, пасылак і пад.). Паштовыя маркі. Паштовы поезд. Паштовая скрынка. // Які абслугоўвае пошту. Паштовы служачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́шта ж. Post f -, -en, Póstamt n -(e)s, -ämter;

по́штай per Post, mit der Post;

разно́сіць по́шту Post áustragen*;

электро́нная по́шта E-Mail [´i:meĭl] f -, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

past​4 [pɑ:st] prep.

1. мі́ма; за;

walk past smb./smth. прахо́дзіць мі́ма каго́-н./чаго́-н.;

just past the post-office адра́зу за по́штай

2. пасля́, пазне́й;

at half past two а пало́ве трэ́цяй

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

register​2 [ˈredʒɪstə] v.

1. рэгістрава́ць, уно́сіць у спіс

2. адзнача́ць, пака́зваць (пра прыборы) The thermometer registeres 20° C. Тэрмометр паказваў 20° па Цэльсію.

3. адлюстро́ўваць; пака́зваць

4. адпраўля́ць заказно́й по́штай;

a registered letter заказно́е пісьмо́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Post f -, -en (pl рэдка) по́шта, карэспандэ́нцыя;

per ~, mit der ~ по́штай;

die ~ áustragen* разно́сіць по́шту;

éine gúte ~ разм., уст. до́брая ве́стка [наві́на]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

delivery [dɪˈlɪvəri] n.

1. даста́ўка;

a delivery no te накладна́я;

pay for smth. on delivery заплаці́ць за што-н. пасля́ даста́ўкі;

The letter came by first delivery. Пісьмо прыйшло з першай поштай.

2. ды́кцыя; вымаўле́нне

3. ро́ды;

a delivery room радзі́льня

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

second-class

[,sekəndˈklæs]

1.

adj.

1) друго́е кля́сы (ваго́н, біле́т, по́шта)

2) другара́дны; го́ршага гату́нку

2.

adv.

1) to travel second-class — падаро́жнічаць друго́й кля́сай

2) пасыла́ць по́штай друго́е кля́сы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

здо́льнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць, асаблівасць каго‑н., што праяўляецца ў якой‑н. дзейснасці, учынках і пад.; уменне рабіць што‑н., весці сябе якім‑н. чынам і пад. Здольнасць рухацца. Разумовыя здольнасці. □ Да гэтага ж часу ніхто не ведаў аб ваяцкіх здольнасцях дзеда Талаша. Колас. За гэткія свае здольнасці збіраць і разносіць навіны .. [Тодара] ў вёсцы празвалі Поштай. Крапіва. // Стан, якасць каго‑, чаго‑н., неабходныя для здзяйснення чаго‑н. або выкарыстання якім‑н. чынам. Прапускная здольнасць дарог. Пакупная здольнасць насельніцтва.

2. звычайна мн. (здо́льнасці, ‑ей). Прыродныя схільнасці да занятку чым‑н.; дар, талент. Музычныя здольнасці. Здольнасці да матэматыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́шта

(ням. Post < іт. posta, ад лац. postus = пастаўлены)

1) установа, якая займаецца перасылкай пісем, пасылак, грошай, газет і інш., а таксама памяшканне, дзе знаходзіцца гэта ўстанова;

2) перасылка, дастаўка чаго-н. з дапамогай гэтай установы (напр. адправіць пасылку поштай);

3) тое, што дастаўлена гэтай установай (пісьмы, газеты і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

pouch

[paʊtʃ]

1.

n.

1) то́рба, то́рбачка f.; мех мяха́, мяшо́к -ка́ m.

a postman’s pouch — мех з по́штай

2) то́рба кенгуру́

2.

v.

1) кла́сьці ў то́рбу, мех

2) рабі́ць на́пуск у суке́нцы, бу́фы ў рукаво́х, рабі́ць што-н. мешкава́тым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)