Пераня́ць ’перахапіць, падхапіць у час руху; засвоіць, запомніць; запазычыць’, трак. ’захварэць на панос’, віл. ’прыняць дзіцё пры родах’ (ТСБМ, Гарэц., Бяльк., Сл. ПЗБ, ТС). Укр.перейня́ти, переня́ты, перея́ти ’пераймаць, перахопліваць, пераняць’, рус.переня́ть ’пераняць, перахапіць’, пск. ’сустракаць ля брамы свайго дома’, польск.przejąć, przejmać ’узрушыць; прысвоіць, успадкаваць; перахапіць’. Паўночнаславянскае. Да прасл.*per‑jęti. Гл. таксама пераймаць, узяць і ‑няць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перачун ’сабака, які пры паляванні зграяй выбягае наперад, каб перахапіць звера’ (Інстр. 2). З рус.перечуй, перёка ’тс’. Да пёрак (гл.). Сюды ж перачапае ’недахоп сабакі, які выбягае наперад, каб перахапіць звера’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
take the words out of someone’s mouth
перахапі́ць чые́сьці сло́вы, ду́мку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
перахва́т, ‑у, М ‑хваце, м.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. перахватваць — перахваціць (гл.перахапіць у 1–5, 7 знач.).
2. Звужэнне, звужанае месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Наперахоп, напярахоп, напярахапё ’навыперадкі’ (кіраўск., Нар. сл.), наперахопкі ’тс’ (Яўс.). Да перахапіць ’пераняць, апярэдзіць’, да словаўтварэння, параўн. наперагонкі ’навыперадкі’.
1.што. Запазычыць, унаследаваць, зрабіць прывычным для сябе.
П. вопыт.
П. дурныя звычкі.
2.каго-што. Перахапіць, перагарадзіць шлях каму-, чаму-н.
П. статак.
|| незак.перайма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.перайма́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перехлестну́тьсов.
1.(о волне) пераплю́хнуць, пералі́цца;
2.перен., разг.перахапі́ць, перабра́ць (ме́ру);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напярэ́ймы, прысл. і прыназ.
Разм.
1.прысл. З мэтай перахапіць каго‑, што‑н., рухаючыся яму насустрач; наперарэз. Бегчы напярэймы. □ Людзі павыбягалі з хат і зямлянак, бягуць напярэймы, каб спыніць вала.Марціновіч.
2.прыназ.зД. Спалучэнне з прыназ. «напярэймы» выражае прасторавыя адносіны: ужываецца для ўказання на асобу або прадмет, якім імкнуцца зайсці наперад, каб перахапіць іх. Ад лесу ўлева напярэймы ўцекачу выбег польскі салдат.Колас.Удалечыні быў відзён яшчэ адзін трактар, і я пайшоў напярэймы яму.Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Перахва́тамі (піріхватымі) ’рыўкамі’ (Юрч. СНЛ). Прыслоўе ў форме назоўніка перахват у Тв. скл. мн. л. Магчыма, пад уплывам рус.перехват, перехватить ’перакусіць, перахапіць час ад часу’. Да пера- і хватаць (гл.).