перахапі́ць
1. (схапіць) ábfassen vt;
2. (пісьмо) ábfangen* vt; ábhorchen vt (падслухаць);
3. разм. (крыху паесці) éinen Bíssen zu sich néhmen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перахо́пваць, перахо́пліваць гл. перахапіць
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
take the words out of someone’s mouth
перахапі́ць чые́сьці сло́вы, ду́мку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
перайма́цца разм. гл. перажываць
1.перайма́ць
1. (перахапіць) ábfangen* vt;
2. (імітаваць) náchahmen (каму-н. A або D);
3. (засвойваць) sich (D) áneignen; sich (D) ángewöhnen (прывучыцца да чаго-н., уцягнуцца ў што-н.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Mund
m -(e)s, Münder
1) рот, ву́сны
(wie) aus éinem ~ — у адзі́н го́лас, аднагало́сна
~ hálten*! — груб. маўча́ць!
ein paar ~ voll — па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў]
◊ er ist nicht auf den ~ gefállen — ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к
kein Blatt vor den ~ néhmen* — гавары́ць не саро́меючыся
den ~ áuftun* — раскры́ць рот
éinen gróßen ~ háben — хвалі́цца
in áller (Léute) ~ sein — стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́
j-m den ~ stópfen — заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць)
j-m nach dem ~е réden [spréchen*] — падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.
j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* — перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку
an j-s ~ hängen* — глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых
2) ду́ла (вінтоўкі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)