перахапі́ць

1. (схапіць) ábfassen vt;

2. (пісьмо) ábfangen* vt; ábhorchen vt (падслухаць);

3. разм. (крыху паесці) éinen Bíssen zu sich néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перахо́пваць, перахо́пліваць гл. перахапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

take the words out of someone’s mouth

перахапі́ць чые́сьці сло́вы, ду́мку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

перайма́цца разм. гл. перажываць

1.перайма́ць

1. (перахапіць) ábfangen* vt;

2. (імітаваць) náchahmen (каму-н. A або D);

3. (засвойваць) sich (D) áneignen; sich (D) ángewöhnen (прывучыцца да чаго-н., уцягнуцца ў што-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Mund m -(e)s, Münder

1) рот, ву́сны;

(wie) aus éinem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;

~ hálten*! груб. маўча́ць!;

ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];

◊

er ist nicht auf den ~ gefállen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;

kein Blatt vor den ~ néhmen* гавары́ць не саро́меючыся;

den ~ áuftun* раскры́ць рот;

éinen gróßen ~ háben хвалі́цца;

in áller (Léute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);

j-m nach dem ~е réden [spréchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;

j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;

an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых

2) ду́ла (вінтоўкі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)