тасава́ць

(фр. tasser)

перамешваць ігральныя карты перад раздачай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

úmrühren vt мяша́ць, пераме́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

intermingle

[,ɪntərˈmɪŋgəl]

v.

зьме́шваць (-ца), пераме́шваць (-ца) (у кампа́ніі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак.

1. што. Перамешваць у топцы палаючае паліва (спец.).

2. перан. Дзейнічаць, рабіць што-н. хутка, энергічна (разм.).

|| наз. шурава́нне, -я, н. і шуро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 1 знач.).

|| прым. шуро́вачны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пудлінгава́ць

(англ. puddling, ад puddle = перамешваць)

апрацоўваць чыгун у зварачнае жалеза ў асобных печах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Парто́ліць ’перамешваць, перакладаць’ (Сцяшк. МГ), ’псаваць’ (Нар. сл.). З польск. partólić ’псаваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

mánschen vt, vi разм. мяша́ць, пераме́шваць, разме́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Пералапаціць (жыта) ’перамешваць лапатай для прасушвання’ (полац., Нар. лекс.). З рус. перелопатить ’тс’ (= перемешать лопатой).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мэнтаць ’пераварочваць, разглядаць’ (карэліц., Сцяшк. Сл.). Балтызм. Параўн. літ. mentyti ’мяшаць, перамешваць’, якое з польск. męcić ’круціць, выкручваць’, ’ашукваць’. Гл. ментаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перакаламсоліваць (пірікыламсолівыць) ’перамешваць’ (Юрч. СНЛ). Да пера- (гл.) і ⁺каламсоліваць, якое — ў выніку кантамінацыі з каламуціць і масоліць ’цухмоліць’, параўн. з пірімасолівыньня ’перажоўванне’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)