Лёгка пералятаць з месца на месца (пра птушак, матылькоў і пад.). З галінкі на галінку пырхалі, аб нечым пісклява перамаўляліся берасцянкі.Сачанка.Несціхана шчабяталі тут [у зарасніку] птушкі, гудам гула розная машкара, танцуючы, пырхалі рознакаляровыя легкакрылыя матылькі.Якімовіч.//перан. Лёгка і хутка хадзіць, рухацца. Марынка, памыўшыся і агледзеўшыся з дарогі, мятлікам пырхала па пакоі, прыглядаючыся да ўсяго.Хадкевіч.
пы́рхаць2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1. З шумам выпускаць паветра з ноздраў. Конік весела згрызаў маладую пахучую траўку і .. пырхаў.Колас.Вожык злосна пырхае, а пасля, мусіць, рассмакаваўшы.., пачынае хутка і часта, як кот, хлябтаць...Сачанка.
2.Разм. Смеючыся, утвараць прыглушаныя гукі. Хлопцы рагочуць. Не вытрымліваюць і дзяўчаты — пырхаюць у хусткі.Васілевіч.
3. Перарывіста, з шумам выпускаць паветра, пару, адпрацаваны газ. Далей ад гіганцкага катлавана пырхалі грузавікі з гравіем.Паслядовіч.
4.перан.Разм. Злавацца, выказваць незадавальненне кім‑, чым‑н. [Бабуля:] — Ён гэта пырхае, злуе, а пасля і сам рагоча.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hop
I[hɑ:p]1.
v.i. (-pp-)
1) скака́ць на адно́й назе́, падско́кваць
2) скака́ць (як кенгуру́ або́ пту́шкі)
2.
v.t.
1) пераско́кваць
2) informalпералята́ць самалётам (з во́страва на во́страў)
3.
n.
1) скачо́к -ка́m., падско́к -у m.
2) informal палёт самалётам
3) ско́кі, вечары́нка і та́нцы
II[hɑ:p]1.
n.
хмель -ю m.
2.
v.i., v.t
зьбіра́ць, зрыва́ць хмель; кла́сьці хмель у пі́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пералёт1 (піралёт) ’белая канюшына’ (міёр., Жыв. НС), ’расліна Anthyllis vulneraria L.’ (маг., Кіс.; Дэмб. 1; барыс., КЭС; Шат.); пералёт, пералот ’чарнакорань прысадзісты, Scorzonera humilis L.’ (маг., Кіс.; Дэмб. 1); пералётнік жоўты ’пералёт, Anthyllis L.’, пералётнік чырвоны, гродз.пржалетнік (канюшына, Trifolium alpestre L.’, пражалот (< ⁺пржалёт < польск.przelot) ’канюшына горная, Trifolium montanum L.’ (брэсц., гродз., Кіс.), пералётны, паст.пералёт ’пералёт’ (навагр., паст., Сл. ПЗБ). Укр.переліт, перелет ’тс’, рус.дыял. (Літва) переле́т ’лекавая расліна (?)’: перелетом детей курют, когда спужаются (СРНТ, 26), польск.przelot ’тс’. Назва расліны звязана з хваробай пералёк (гл. папярэдняе слова). Так у рус. гаворках перелёт — ’расліна’ і ’перапалох’ (СРНГ, 26, 141–142). На беларускай тэрыторыі пералёт таксама выкарыстоўваецца як лекавы сродак ад спалоху і ад сурокаў, як і на чэшскай, дзе ён называецца úročnik (яшчэ ст.-чэшск.), валаш.úročka, uročnica. У даўніну яму надавалася вялікае магічнае значэнне: яго рвалі ў купальскую ноч (Махэк, Jména, 121–122). Параўн. рус.перелёт‑трава — яе шукаюць на шчасце і ўдачу ў ноч перад Іванам–Купалай; трава гэтай — казкавая, кветка яе вясёлкавая, вогненная, пералятае матыльком і паказвае дарогу да скарбаў у зямлі, апошняе і дапамагло лексеме аформіцца як вытворнай ад пералётваць, пералятаць (Фасмер, 3, 238).
Пералёт2 ’прамежак паміж гадавымі кольцамі на рогах каровы’ (смарг., Сл. ПЗБ). Да пера- са значэннем ’ахоп дзеяннем пэўнай прасторы’ і ле́та ’год’, ле́таваць ’жыць на працягу лета’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
flight
I[flaɪt]1.
n.
1) лёт, палёт -у m.
2) адле́гласьць палёту
3) чарада́ пту́шак; град (стрэ́лаў, ку́ляў)
4) рэйс самалёта
5) ху́ткі рух (ча́су, хма́раў)
6) чарада́ схо́даў; пралёт, марш -а m.
7) луна́ньне n., узьлёт -у m.
a flight of fancy — узьлёт фанта́зіі
8) чарада́ шлю́заў (на кана́ле)
2.
v.i.
1) лётаць чарадо́ю
The wild geese are flighting — Дзі́кія гу́сі лётаюць чаро́дамі
2) Obsol.пералята́ць(на зіму́)
3.
v.t.
страля́ць у пту́шку ў лёце
II[flaɪt]
n.
1) уцёкі pl. only.
2) хава́ньне ад правасу́дзьдзя, та́йныя ўцёкі
to put to flight — зму́сіць уцяка́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fly
I[flaɪ]
n., pl. flies
му́ха, му́шка f., dim.
a fly in the ointment — лы́жка дзёгцю ў бо́чцы мёду
II[flaɪ]1.
v.i. flew, flown, flying; flied, flying
1) лётаць, ляце́ць
birds fly — пту́шкі лётаюць
2) разьвява́цца ў паве́тры, луна́ць (пра сьцяг, валасы́)
3) лётаць, ляце́ць самалётам
4) ляце́ць; імча́цца, імкну́ць
time flies — час ляці́ць
5) уцяка́ць
2.
v.t.
1) пушча́ць у паве́тра
to fly a kite — запуска́ць зьме́я
2) пералята́ць
3) кірава́ць самалётам
4) пераво́зіць самалётам
5) уцяка́ць ад каго́-чаго́, уніка́ць каго́-чаго́
3.
n.
1) кла́пан на гу́зікі; прарэ́х -а m., шыры́нка f.
2) адкідно́е пало́тнішча (дзьве́ры ў намёце)
3) даўжыня́ сьця́га
4) палёт -у m.
•
- fly at
- fly away
- fly by
- fly past
- fly through
- fly down
- fly in the face of
- fly off
- fly out
- fly over
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)