zíehen
1.
1) цягну́ць; валачы́
2) выця́гваць, выма́ць; выдзёргваць, вырыва́ць, дастава́ць;
éinen Zahn ~ вырыва́ць зуб
3) право́дзіць (лінію, баразну
4) прыця́гваць (каго
zur Verántwortung ~ прыця́гваць да адка́знасці
5) гадава́ць, выхо́ўваць (дзіця); разво́дзіць (жывёл, расліны)
6) стро́іць (грымасу)
2.
1)
die Ménschen zógen auf die Stráße лю́дзі вы́йшлі на ву́ліцу
2)
3) цягну́ць, прадзіма́ць;
der Ófen zieht печ ма́е ця́гу
4) (mit
3. ~, sich
1) цягну́цца; распасціра́цца
2) (in
3):
die Sáche zieht sich in die Länge спра́ва заця́гваецца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)