Ánsiedlung
1) пасе́лішча;
2) каланіза́цыя; засяле́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ánsiedlung
1) пасе́лішча;
2) каланіза́цыя; засяле́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stráfkolonie выпраўля́льная папра́ўчая] кало́нія,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
калані́ст
(
жыхар калоніі 2.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эпібіёз
(ад эпі- + -біёз)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЛЕ́ЙДЭН (Leiden),
горад у Нідэрландах.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
улу́с, ‑а,
1. Уладанне мангольскага хана на тэрыторыі Цэнтральнай Азіі і Усходняй Еўропы.
2.
3. У Якуціі да 1926 г. — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая адпавядала раёну.
[Манг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАЗЫ́РСКАЯ «РЭСПУ́БЛІКА»,
назва
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Níederlassung
1) спуск, апуска́нне
2) пасёлак,
3) аддзяле́нне, філія́л, фі́лія
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
фаршта́т
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пасяле́нец, ‑нца,
1. Той, хто пасяліўся на новым месцы.
2. У дарэвалюцыйнай Расіі — сасланы на
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)