пасыпа́нне ср. посыпа́ние, посы́пка ж.; см. пасыпа́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обса́харить сов., в разн. знач. пасы́паць цу́крам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напе́рчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Пасыпаць перцам, пакласці многа перцу. Наперчыць суп. Наперчыць памідоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́бмешка, ‑і, ДМ ‑шцы, ж.

Тое, чым абмешваюць корм жывёле (мука, вотруб’е). Пасыпаць сечку вобмешкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пажвірава́ць

‘пасыпаць жвірам што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажвіру́ю пажвіру́ем
2-я ас. пажвіру́еш пажвіру́еце
3-я ас. пажвіру́е пажвіру́юць
Прошлы час
м. пажвірава́ў пажвірава́лі
ж. пажвірава́ла
н. пажвірава́ла
Загадны лад
2-я ас. пажвіру́й пажвіру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажвіру́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расцерушы́ць verschütten vt; verstréuen vt (пасыпаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пу́дрыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак., каго-што.

Пакрываць, насыпаць пудрай. Пудрыць твар. // Пасыпаць якім‑н. парашком паверхню чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гар, -у, м.

1. Едкі пах ад няпоўнага згарання чаго-н.

Запахла гарам.

2. Рэшткі перагарэлага каменнага вугалю.

Пасыпаць дарожкі гарам.

3. Выпаленае месца ў лесе.

|| прым. га́равы, -ая, -ае.

Гаравая дарожка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bestréuen vt пасыпа́ць, абсыпа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überstréuen vt пасыпа́ць, рассыпа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)