erroneous [ɪˈrəʊniəs] adj. fml памылко́вы, няпра́вільны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПАРАЛАГІ́ЗМ (ад грэч. paralogismos памылковы вывад),

ненаўмысная лагічная памылка, звязаная з парушэннем законаў і правіл логікі. Пазбаўляе разважанне доказнай сілы і звычайна прыводзіць да памылковых заключэнняў. Адрозніваюць ад сафізму — памылкі, якая робіцца наўмысна, з мэтаю ўвесці ў зман апанента, абгрунтаваць няправільнае сцвярджэнне і інш. (гл. Сафістыка).

т. 12, с. 85

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

faulty [ˈfɔ:lti] adj. зага́нны, з дэфе́ктамі; памылко́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gaffe [gæf] n. памылко́вы крок, про́мах, памы́лка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

недакла́дна прысл. úngenau, únexakt; féhlerhaft (памылковы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

некарэ́ктны, ‑ая, ‑ае.

1. Нетактоўны ў абыходжанні з людзьмі; няветлівы, недалікатны. Некарэктны чалавек. // Уласцівы такому чалавеку. Некарэктныя паводзіны.

2. У шахматах — памылковы, няправільна разлічаны. Некарэктны ход.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сто́рна

(іт. storno)

запіс у бухгалтарскіх кнігах, які выпраўляе папярэдні памылковы запіс.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

erroneous

[ɪˈroʊniəs]

adj.

памылко́вы, няпра́вільны, хі́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

amiss​1 [əˈmɪs] adj. памылко́вы, няпра́вільны;

What is amiss? Што здарылася?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Падлы́жны ’памылковы, падманны, няправільны’ (Нас.). Рус. подлы́жный ’тс’. Ад *падлыгаць < лыгаць (гл. лыга 1).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)