Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Fólterqualf -, -en катава́нне; паку́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Quäleréif -, -en мучэ́нне, паку́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
спахмурне́ласць, ‑і, ж.
Уласцівасць і стан спахмурнелага. Твар у Яраша змяніўся: зніклі складкі іранічнай усмешкі каля рота, спакой, задаволенасць, з’явілася спахмурнеласць і пакута, быццам чалавеку штосьці забалела раптам.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
anguish[ˈæŋgwɪʃ]n. боль, паку́та;
be in anguish паку́таваць;
a look of anguish паку́тлівы по́зірк
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
untold[ˌʌnˈtəʊld]adj.
1. нераска́заны;
untold suffering нявы́казаная паку́та
2. незлічо́ны;
untold wealth незлічо́нае бага́цце
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
муче́ниеср. му́ка, -кі ж., мучэ́нне, -ння ср.; (страдание)паку́та, -ты ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПСІХАПАТЫ́Я (ад псіха... + грэч. pathos пакута, хвароба),
расстройства асобы, паталагічны стан псіхічнай дзейнасці чалавека. Анамаліі характару, якія вызначаюць псіхічнае аблічча індывідуума, выяўляюцца з дзяцінства, яскрава выражаны ў падлеткаў і захоўваюцца на працягу жыцця. Адрозніваюць П. ўзбудлівую, істэрычную, шызоідную і інш. формы. Праяўляецца дысгарманічнасцю эмацыянальна-валявых уласцівасцей асобы (празмерная раздражняльнасць, замкнёнасць, эгацэнтрызм і інш.), парушэннем прыстасавальнасці да навакольнага асяроддзя пры адносным захаванні інтэлекту.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ordeal
[ɔrˈdi:əl]
n.
выпрабава́ньне n.; му́ка f., паку́таf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пагалоўшчына ’пагалоўны падатак’ (Нас.), ’частавинне свежыной тых, хто дапамагаў забіць, разабраць і спарадкаваць кабана’ (Сл. ПЗБ, Нар. сл., мядз.). Рус.поголовщина ’пагалоўны збор, узбраенне, паўстанне’, ст.-рус.поголовщина (‑чина, ‑шина) (XVII ст.) ’пагалоўны падатак; забойства; пакута за забойства, усеагульны вайсковы збор’, польск.glówszczyżna ’пакута за забойства (за галаву)’. Да галава. (гл.).