Лямава́ць ’аблямоўваць, акружаць, абводзіць, падшываць’ (Нас.). З польск.lamować ’тс’, якое ад lama ’аблямоўка, абшыўка’ < франц.lame ’бляшка, паясок, пласцінка з золата, срэбра, якія ўжываліся пры вышыванні’ (Слаўскі, 4, 36 і 40).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рубі́ць ’падшываць край чаго-небудзь; рабіць рубец’, ’будаваць што-небудзь з дрэва, бярвення’, ’здабываць (руду, вугаль)’ (ТСБМ), у выразе рубіць хату/хлеў ’часова без моху складаць сцены будынка з новых бярвенняў’ (капыл., саліг., клец., слуц., З нар. сл.); сюды ж рубну́ць ’секануць’ (ТС). Укр.руби́ти ’падрубаць, падшываць’, рус.руби́ть ’сячы’, н.-луж.rubnuś ’секануць’, в.-луж.rubnuć ’секануць’, чэш.roubiti ’будаваць; рабіць прышчэпку’, славен.róbiti ’падрубаць, падшываць’, серб.-харв.ру̀бити ’тс’, балг.ръ́бя ’абрубаць; рабіць зазубрылі; падрубаць’. Ст.-слав.рѫбити, стараж.-рус.рꙋбити ’будаваць з дрэва; рыхтаваць (ваяра)’ (Сразн., 3, 181–182). Прасл.*rǫbiti, *rǫbati на базе і.-е.*remb‑/*romb‑/*romb‑ ’сячы, рабіць насечку, рубец, шрам’, параўн. літ.rémbėti ’пакрывацца рубцамі; рубцавацца’. Старэйшае значэнне — ’рабіць засечку; рубцаваць’ < ’будаваць’ < ’сячы’ (Чарных, 2, 125). Паводле Трубачова (Ремесл. терм., 149), значэнне ’будаваць з дрэва’ другаснае на базе прасл.*rǫbъ ’край, абрэзаны кавалак’. Гл. руб.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
футрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.
1. У тэхніцы — рабіць абліцоўванне металургічных печаў, агрэгатаў і пад. вогнетрывалымі, а таксама хімічна стойкімі матэрыяламі. Футраваць трубу.
2. У кравецкай справе — падшываць футрам што‑н.
3. У сталярскай справе — абшываць дошкамі, абшалёўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dublíerenvt
1) дублі́раваць, падво́йваць
2) падшыва́ць падкла́дку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Паднара́д ’падкладка ў абутку ад пад’ёму да наска’ (ТСБМ, Інстр. I, Сцяшк.), поднара́д ’тс’ (ТС). Рус.поднаря́д ’тс’, аддзеяслоўнае ўтварэнне ад поднарядить ’падшываць нарад або паанарад’ < нарядить < ряд. У бел., відаць, з рус., паколькі дзеясловы ад радбел. м. не ўласцівыя.