Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Падле́глы ’які адносіцца да ліку асоб, аб’ектаў, з’яў, на якія распаўсюджваецца што-н. абавязковае, прымусовае; падуладны, падначалены’ (ТСБМ, Нас., Яруш.). З польск.podległy ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
tributary2[ˈtrɪbjətri]adj.
1. (to) бакавы́;
a tributary lane бакава́я але́я
2.паднача́лены; той, хто пла́ціць дані́ну;
tributary states зале́жныя дзяржа́вы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Untergébenesubm, f -n, -n паднача́лены, -ная
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
подчинённый
1.(покорённый) пако́раны, ско́раны;
2.(поставленный в зависимость) падпара́дкаваны; (зависимый) падле́глы;
подчинённый зако́ну падпара́дкаваны зако́ну;
3.(поставленный под непосредственное руководство — по службе, работе)паднача́лены;
4.сущ.паднача́лены, -нага м.;
5.грам. зале́жны, падпара́дкаваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
subordinate
1.[səˈbɔrdɪnət]
adj.
1) паднача́лены
2) ніжэ́йшы ра́нгам
A lieutenant is subordinate to a captain — Лейтэна́нт ніжэ́йшы ра́нгам за капіта́на
3) другара́дны
4) дада́ны
subordinate clauses — дада́ныя ска́зы
2.
n.
паднача́лены -ага m., паднача́леная f.
3.[səˈbɔrdəɪneɪt]
v.t.
падпарадко́ўваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сэ́тльмент
(англ. settlement = пасяленне)
асобы раён горада, не падначаленыюрысдыкцыі мясцовых улад, які ствараўся ў залежных краінах іншаземцамі для пражывання сваіх падданых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПРАДСТАЎНІ́К УЛА́ДЫ,
дзяржаўны служачы, які мае права ў межах сваёй кампетэнцыі даваць распараджэнні і загады, прымаць рашэнні адносна асоб, што не падначалены яму па службе. Паводле заканадаўства Рэспублікі Беларусь да П.у. адносяцца дэпутаты палат Нац. сходу і дэпутаты мясц. Саветаў, работнікі праваахоўных і кантралюючых органаў і інш. службовыя асобы, надзеленыя ўладнымі паўнамоцтвамі. Закон прадугледжвае крымін. адказнасць за супраціўленне П.у., публічную яго знявагу, пагрозу насіллем і насілле над П.у. пры выкананні ім службовых абавязкаў. У той жа час прадугледжана крымін. адказнасць і П.у. за злоўжыванне ўладай або яе перавышэнне ці бяздзейнасць (невыкананне службовых абавязкаў).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кансісто́рыя
(лац. consistorium = месца збораў)
1) падначаленыархірэю калегіяльны епархіяльны орган з царкоўна-адміністрацыйнымі і судовымі функцыямі;
2) нарада кардыналаў з удзелам рымскага папы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЛІ́ДСКІ ПІЯ́РСКІ КАЛЕ́ГІУМ,
навучальная ўстанова ў 1756—1834 у Лідзе Гродзенскай вобл. 12.1.1756 пераведзены з мяст. Воранава ў Ліду па прапанове лідскага старосты І.Сцыпіёна. Мясц. шляхта ахвяравала піярам фальварак Пастаўшчызна і юрыдыку ў Лідзе. З 1783 уваходзіў у Гродзенскую навуч. акругу, з 1790 — у Піярскую навуч. акругу, падпарадкаваную Адукацыйнай камісіі. Пры калегіуме былі 2 канвікты (пансіёны) для дзяцей збяднелай шляхты. З 1795 падначалены ведамству літ. ген.-губернатара. З 1803 у складзе Віленскай навучальнай акругі як 4-класнае павятовае вучылішча з 5 выкладчыкамі. У 1805—07 часова закрыты. У выніку рэформы мясц.навуч. устаноў 9.9.1834 калегіум канфіскаваны ў піяраў і рэарганізаваны ў 5-класнае дваранскае павятовае вучылішча.