twine​1 [twaɪn] n. шнуро́к; шпага́т; ссука́ная ні́тка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

струна,

тонкая, моцна нацягнутая нітка.

т. 15, с. 213

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

уто́чына, ‑ы, ж.

Спец. Нітка ўтку, уведзеная ў тканіну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жэ́мчуг, -гу м. же́мчуг;

ні́тка ~гу — ни́тка же́мчуга

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fibre [ˈfaɪbə] n. BrE

1. ні́тка, ніць

2. валакно́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

патанчы́цца, ‑чыцца; зак.

Стаць тонкім, танчэйшым. Нітка патанчылася. Патанчыліся косы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нить

1. (нитка) ні́тка, -кі ж.;

нить осно́вы текст. ні́тка асно́вы;

2. перен. ні́тка, -кі ж., ніць, род. ні́ці ж.;

нить воспомина́ний ніць успамі́наў;

3. (нитеобразный предмет) ніць, род. ні́ці ж., ні́тка, -кі ж.;

нить ла́мпы нака́ливания ніць ля́мпы напа́львання;

◊

кра́сной нитью проходи́ть чырво́най ні́ткай прахо́дзіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шаўкаві́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Шаўковая нітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

путево́дный пуцяво́дны;

◊

путево́дная звезда́ пуцяво́дная зо́рка;

путево́дная нить пуцяво́дная ні́тка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падве́сак, ‑ска, м.

Спец. Нітка, якая прымацоўвае зародак да зародкавага мяшка ў расліне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)