uninspiring [ˌʌnɪnˈspaɪərɪŋ] adj. ненатхня́льны; неціка́вы, ну́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lángweilig a ну́дны; надаку́члівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nudny

нудны;

nudny jak flaki z olejem — такі нудны, аж з душы верне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

каніце́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да каніцелі (у 1 знач.).

2. перан. Нудны, зацяжны. Каніцельная справа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

humourless [ˈhju:mələs] adj. пазба́ўлены пачуцця́ гу́мару; сухі́, ну́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

repetitive [rɪˈpetətɪv] adj.

1. ну́дны

2. які́ паўтараецца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quälend a паку́тлівы, нясце́рпны, ну́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

то́шный разг.

1. мо́ташны; ну́дны, нудлі́вы;

2. перен. праці́ўны, агі́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nudziarz

нудны чалавек; нуда, зануда; назола

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ну́днік ’бядняк, бедалага; надаедлівы чалавек’. Ад нудны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)