бле́дны, -ая, -ае.

1. Без натуральнага румянцу, бяскроўны.

Б. твар.

2. Афарбаваны ў няяркі колер.

Бледныя фарбы.

3. перан. Невыразны, бедны.

Бледная мова.

|| наз. бле́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

КО́ЛАН (грэч. kōlon частка цела; элемент перыяду),

рытміка-інтанацыйная адзінка маўлення: моўны такт, выдзелены паўзамі, аб’яднаны лагічным націскам. У бел. мове сярэдні аб’ём К. каля 8 складоў, у маст. прозе — 2—4 поўнанаціскныя словы, у навук. і публіцыстычнай — больш. У мове, не разлічанай на гучнае вымаўленне, падзел на К. невыразны. Адзін з асн. сродкаў аратарскага маўлення.

т. 8, с. 381

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

укло́нчивый ухі́лісты, уні́клівы; (неопределённый) невыра́зны, няпэ́ўны; (неискренний) няшчы́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

inarticulate [ˌɪnɑ:ˈtɪkjələt] adj. невыра́зны, неразбо́рлівы, незразуме́лы; коснаязы́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

indistinct [ˌɪndɪˈstɪŋkt] adj. невыра́зны, няя́сны; расплы́вісты, расплы́ўчаты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

коснаязы́кі, ‑ая, ‑ае.

Хворы на коснаязыкасць; з коснаязыкасцю. // Невыразны, незразумелы (пра мову). Коснаязыкая мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неапіса́льны únbeschreiblich, únaussprechlich, únsäglich; únsagbar, námenlos (невыразны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

illegible [ɪˈledʒəbl] adj. неразбо́рлівы, невыра́зны, нечытэ́льны (пра почырк)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nebulous [ˈnebjələs] adj. fml невыра́зны, няя́сны, цьмя́ны, расплы́вісты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

невразуми́тельный

1. (непонятный) незразуме́лы; (неясный) невыра́зны;

2. (неубедительный) неперакана́ўчы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)