МАНАРЫ́ФМА (ад мана... + рыфма),
рыфма, якая спалучае ўсе радкі вершаванага твора:
Ці не бачылі вы фрыца,
Што ўсяго цяпер баіцца?
Ён баіцца ў лазні мыцца:
Вельмі лёгка абварыцца,
І ў цырульніка галіцца —
Можа з горла кроў паліцца.
А падыдзе да крыніцы,
Не адважыцца напіцца,
Каб насмерць не атруціцца...
Трэба, хлопцы, згаварыцца,
З акупантам разлічыцца
І зрабіць яму капут.
(П.Панчанка. «Чаго баіцца немец?»).
Верш, напісаны М., наз. манарым.
В.П.Рагойша.
т. 10, с. 60
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
наплю́хацца, ‑аецца; зак.
Разм. Разліцца, напіцца на што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zagazować się
зак. разм. напіцца [п’яным]; напіцца ў дым
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
попи́ть сов., разг.
1. (некоторое время) папі́ць, (много, неоднократно) папапіва́ць, папапі́ць;
2. (напиться, утолить жажду) напі́цца;
дай попи́ть дай напі́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нарэ́зацца, -рэ́жуся, -рэ́жашся, -рэ́жацца; -рэ́жся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). З’явіцца на дзяснах (пра зубы).
У дзіцяці нарэзаліся зубы.
2. Напіцца дап’яна (разм.).
Нарэзаўся, што сцежкі не бачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сма́га, -і, ДМ сма́зе, ж.
1. Моцнае жаданне піць.
С. не давала нармальна працаваць.
Сагнаць смагу (напіцца вады).
2. перан., да чаго. Моцнае імкненне да чаго-н. (разм.).
С. да жыцця.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Наброхацца (набрахацца) ’напіцца’ (мсцісл., З нар. сл., Юрч. Фр. 1), рус. набрехаться ’наесціся, напіцца’. Гл. брахаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нацу́дзіцца ’напіцца многа’ (Нас.), нацу́дліцца ’нацадзіцца, наліцца, напіцца праз меру’ (Бяльк.). Да цу́дзіць ’піць, цадзіць (паволі)’ (Нас.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
надзю́бацца, ‑аецца; зак.
Разм. Удоваль падзюбаць; наесціся, дзюбаючы. Птушкі надзюбаліся зярнят. // Напіцца спіртнога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нахлябта́цца, ‑хлябчуся, ‑хлебчашся, ‑хлебчацца; зак.
1. Уволю пахлябтаць.
2. Груб. Напіцца гарэлкі, віна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)