wyporządzać

незак.

1. прыбіраць;

2. наладжваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кусто́ўе, ‑я, н., зб.

Разм. Кусты (у 1 знач.). Дазодзілася [Мірону Іванавічу] па начы лазіць з хлопцамі па кустоўю, па росным жыце, наладжваць засады на дарогах. Лынькоў. Наперадзе, мусіць, у лагчынцы, зашарэла нейкае кустоўе — лаза ці які хмызняк. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міры́ць, міру, мірыш, мірыць; незак., каго-што.

Наладжваць мірныя адносіны паміж кім‑, чым‑н. — Ды кіньце вы, мужчыны! За чужыя коні сварку ўзнялі, — пачаў мірыць .. [сялян] Сцяпан Варанец. Крапіва. Непамяркоўны і крыклівы сам, Комлік, аднак, любіў мірыць другіх. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

instituíeren vt

1) нала́джваць, засно́ўваць

2) распараджа́цца, ука́зваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэгулява́ць

(польск. regulować, ад лац. regulare)

1) прыводзіць што-н. у пэўную сістэму, падпарадкоўваць пэўнаму правілу;

2) наладжваць правільнае ўзаемадзеянне частак механізма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

завя́зывать несов.

1. (узлом) завя́зваць; (петлёй) зашмо́ргваць;

2. перен. завя́зваць, распачына́ць, нала́джваць; см. завяза́ть​I;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

interveníeren [-v-] vi

1) нала́джваць інтэрве́нцыю; уме́швацца

2) быць пасрэ́днікам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

contact​1 [ˈkɒntækt] n.

1. канта́кт; сутыкне́нне, дачыне́нне;

be in contact быць у канта́кце, кантактава́ць; судакрана́цца;

come into contact (with) звя́звацца, нала́джваць/устана́ўліваць канта́кт;

make contact (with) нала́джваць канта́кт

2. pl. contacts адно́сіны, знаёмства, су́вязі

3. знаёмы (звыч. дзелавы)

4. electr. канта́кт;

make/break contact уключы́ць/вы́ключыць электры́чнасць

5. infml (канта́ктавая) лі́нза

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

recondition

[,ri:kənˈdɪʃən]

v.t.

нала́джваць, рамантава́ць

to recondition an old house — адрамантава́ць стары́ дом

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hérstellen vt

1) вырабля́ць, рабі́ць

2) аднаўля́ць

3) нала́джваць, ствара́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)