узбіва́ць несов.

1. (наколачивать ударами) набива́ть; (на остриё, рукоятку) наса́живать;

2. разг. (с усилием надевать что-л.) натя́гивать, напя́ливать;

3. (вспенивать) взбива́ть;

4. (делать рыхлым, пушистым) взбива́ть;

5. разг. (высоко класть одно поверх другого) взгроможда́ть;

6. (дробя) снима́ть;

1-6 см. узбі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наби́ть сов.

1. (наполнить матрац и т. п.) напха́ць, напхну́ць, мног. панапіха́ць; (чемодан, склад и т. п.) напакава́ць; набі́ць, мног. панабіва́ць; напе́рці, мног. панапіра́ць;

2. (настрелять, зарезать в большом количестве) набі́ць, мног. панабіва́ць, настраля́ць; (скота, птицы) нарэ́заць, мног. панараза́ць; (свиней) накало́ць, мног. панако́лваць;

3. (вколотить, прикрепить) набі́ць, мног. панабіва́ць;

4. (причинить повреждение) набі́ць, мног. панабіва́ць; (натереть) наму́ляць, мног. панаму́льваць;

наби́ть ши́шку на лбу набі́ць гуз на лбе;

наби́ть хо́лку наму́ляць ка́рак;

5. текст. набі́ць;

наби́ть ру́ку набі́ць руку́, налаўчы́цца, налажы́цца, напрактыкава́цца;

наби́ть карма́н напакава́ць (напха́ць, напе́рці) кішэ́нь; см. набива́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)