адме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; -мёў, -
1. Падмятаючы, адкінуць, адсунуць убок.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; -мёў, -
1. Падмятаючы, адкінуць, адсунуць убок.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; намёў, -
1. Падмятаючы, сабраць у нейкай колькасці.
2. Нанесці, надзьмуць ветрам (пра пыл, снег
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыме́сці, ‑ляту, ‑мяцеш, ‑мяце; ‑мяцём, ‑мецяце;
Метучы, сабраць у якім‑н. месцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Trámpel
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пест
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Plúmpsack
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Taps
Hans ~ цяльпу́к,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
◎ Мяке́ка ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
даме́сці, ‑мяту, ‑мяцеш, ‑мяце; ‑мяцём, ‑мецяце;
Скончыць месці; падмесці да якога‑н. месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; замёў, -
1. што. Падмятаючы, сабраць у адно месца ці аддаліць убок.
2. каго-што. Пакрываючы чым
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)