абду́ктар, ‑а, м.

Спец. Адводная мышца.

[Лац. abduco — адводжу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бі́цэпс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Вялікая двухгаловая мышца, якая згінае руку ў локцевым суставе або галёнку ў каленным суставе.

Б. пляча.

Б. бядра.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цяглі́ца ж. гл. мышца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падлапа́тачны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад лапаткай. Падлапатачная мышца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэльтападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму дэльты ​2. Дэльтападобная мышца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчо́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шчакі. Шчочная мышца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МІЯ... [ад грэч. mys (myos) мышца],

састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да мышцаў, напр., міякардыт, міяфібрылы.

т. 10, с. 494

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

згіна́льнік, ‑а, м.

Мышца, якая згінае суставы. Згінальнік кісці. Згінальнік пальца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падузды́шны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца паміж рэбрамі і жыватом. Падуздышная мышца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кольцападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд кальца. Кольцападобная мышца. Кольцападобная форма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)