саступі́ць, ‑ступлю, ‑ступіш, ‑ступіць; зак.

1. Пакінуўшы якое‑н. месца, перайсці на іншае; адысці ўбок. У той меры, у якой Мішурын зрабіў свой першы рух, каб ісці, і чалавек хістануўся за ім, але з месца не саступіў. Чорны. Нечаканы сігнал машыны перапыніў іх гаворку. [Леў Раманавіч і Вера] саступілі на абочыну. Асіпенка. [Трацюк] таропка аглянуўся назад, быццам чакаючы, што яго нехта дагоніць на вузкай сцяжынцы і прымусіць саступіць у жыта. Кавалёў. // Сысці з чаго‑н., спусціцца. Дзед санліва, з асцярогаю саступіў з ганка. Мележ. [Немец] вяла саступіў з прыступак і сеў. Быкаў.

2. што і чаго. Разм. Добраахвотна адмовіцца ад каго‑, чаго‑н., аддаўшы, перадаўшы што‑н. каму‑н. іншаму. [Сцяпан:] — Вася, будзь чалавекам, саступі мне сваю змену. Пянкрат. [Віктар:] — Я вам саступлю права мыць сёння посуд. Савіцкі. // Вызваліць сваё месца (на якім можна сядзець, ляжаць) для каго‑н. іншага. [Дзяўчынка:] Табе, Мікола, праз хвілінку, Напэўна, месца давядзецца саступіць: Глядзі, бабулька да аўтобуса бяжыць. Корбан. [Бабуля:] — Малады чалавек, саступі месца старому. Якімовіч. // Пакінуць, здаць ворагу якое‑н. месца, пазіцыю. Мы сціснулі зубы да болю І клятву Радзіме далі, Што ворагу-хціўцу ніколі Сваёй не саступім зямлі. Астрэйка. І голас краіны рабочай дамчыцца з бяскрайняе далі: — Чужое зямлі мы не хочам — сваёй не саступім ні цалі. Дудар.

3. Разм. Паддацца сіле, націску; перастаць супраціўляцца. Стогнучы ад болю,.. [Сцяпан і Васіль] цягалі адзін аднаго за валасы, і ніхто не хацеў саступіць другому. Каліна. Сядзеў [Янкель], пакуль не давялося саступіць сіле. Карпюк. // Пайсці на ўступкі адпаведна патрабаванням, пажаданням іншых. Валодзя — хлопец спакойны, малому саступіць. Брыль. Потым ужо [Хадоська] падумала, што Хоня дарэмна не саступіў: толькі раззлаваў бацьку. Мележ. Я натурай — памяркоўны. У спрэчкі ўступаць не люблю.. Па-мойму, такому, у каго язык лёгка падвешаны ў роце, лепей саступі. Грамовіч.

4. (звычайна з адмоўем). Не вытрымаць параўнання з кім‑, чым‑н., аказацца горшым у якіх‑н. адносінах. Дачка — лётчыца, другая, праўда, яшчэ пешкі пад стол ходзіць, не саступіць старэйшай. Гурскі.

5. што. Прадаючы, згадзіцца аддаць танней вызначанай цаны. [Цётка да Ганны:] — Колькі ты аддала за шлюбную сукенку? Калі крыху саступіш, я магу ўзяць у залік твайго доўгу. Дубоўка. [Анісім Панок:] — Яно-то канешне, можна б і саступіць трохі, каб гэта які другі конь. А за гэтага дык не хачу, як той казаў, і граха на душу браць, і так аддаю табе за паўцаны. Сабаленка.

•••

Саступіць дарогу (з дарогі) — а) адысці ўбок, даўшы месца для праходу, праезду. Дзверы расчыніліся, жанчына саступіла з дарогі і ўпусціла Славу. Хомчанка; б) пайсці на ўступкі каму‑н. [Грыгор’еў:] — Найшла ў вас каса на камень, і адно аднаму дарогу саступіць не хочаце. Кірэйчык; в) даць магчымасць дзейнічаць, вылучыцца ў якой‑н. галіне. Адна з іх [актрыс] ужо саступіла дарогу маладым. «Работніца і сялянка».

Саступіць з (свайго) шляху — адмовіцца ад вызначанай мэты, задач і пад., здрадзіць ранейшым матам. [Кубяк:] — Мы добра ведаем, што і вам і нам даў Кастрычнік, і мы не саступім, таварышы, са шляху нашай з вамі рабочай, пралетарскай дружбы. Брыль.

Саступіць месца чаму — замяніцца чым‑н. Хаты старога мястэчка саступілі месца дамам і дамкам новага мястэчка. Чорны. Бескарыслівасць [Гарасіма] пад старасць саступіла месца сквапнасці. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nach [na:x]

1. prp (D) пасля́, па, праз;

~ der Árbeit пасля́ рабо́ты;

~ éiniger Zeit праз некато́ры час, пасля́ некато́рага ча́су;

zehn Minúten ~ fünf дзе́сяць хвілі́н па пя́тай (гадзі́не)

2) праз (пры абазначэнні часу ў мінулым)

3) у, на, да, за (пры абазначэнні накірунку ў бок каго-н., чаго-н.);

~ Minsk у Мінск;

der Zug ~ Berlín цягні́к [по́езд] у [на] Берлі́н;

in der Ríchtung ~ Léipzig у напра́мку (да) Ле́йпцыга;

~ Háuse дадо́му [дамо́ў];

~ állen Séiten ва ўсе́ бакі́;

~ óben [únten] уве́рх [уні́з]

4) за, пасля́ (пры абазначэнні паслядоўнасці);

ich wúrde ~ ihm empfángen мяне́ прынялі́ пасля́ яго́

5) па, зго́дна, адпаве́дна (пры указанні на адпаведнасць або кіраванне чым-н., часта стаіць пасля назоўніка);

~ Nóten spíelen ігра́ць па но́тах;

~ díesem Buch lérnen вучы́цца па гэ́тай кні́зе;

der Réihe ~ па пара́дку [па чарзе́];

méiner Méinung ~ на мар ду́мку, па-мо́йму

6):

es dúftet ~ Rósen па́хне ру́жамі

2. adv пасля́ (таго́), усле́д за (тым);

~ und ~ паступо́ва;

~ wie vor па-ране́йшаму;

ihm ~! за ім!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

géhen*

1. vi (s)

1) ісці́, хадзі́ць, прахо́дзіць;

vor sich ~ адбыва́цца;

j-n ~ lássen* адпуска́ць каго́-н.;

sícher ~ дзе́йнічаць упэўнена;

auf ein Kílo ~ 20 Stück на кілагра́м ідзе́ 20 штук

2) е́хаць, ад’язджа́ць;

auf Réisen ~ выпраўля́цца ў падаро́жжа;

aufs Land ~ е́хаць у вёску (за горад)

3) выхо́дзіць (напр., на поўнач);

das Fénster geht nach Nórden акно́ выхо́дзіць на по́ўнач

4) пайсці́, паступі́ць;

auf die Universität ~ паступі́ць ва універсітэ́т

5) функцыянава́ць, працава́ць; дзе́йнічаць;

an die Árbeit ~ узя́цца за рабо́ту;

das Geschäft geht gut спра́ва (камерцыйная) ідзе́ до́бра

6) ісці́, прахо́дзіць (пра час);

die Zeit geht lángsam час ця́гнецца до́ўга [мару́дна]

7) камерц. ісці́, карыста́цца по́пытам;

◊

~ lássen* пакіда́ць у спако́і;

sich ~ lássen* быць нядба́йным, быць няўва́жлівым, дава́ць во́лю сваі́м захапле́нням, распуска́цца

2. vimp:

wie geht es dir? як - ма́ешся?, што ў цябе́ но́вага?;

es geht! нічо́га (сабе́)!;

es geht nichts darüber няма́ нічо́га ле́пей [лепш];

es geht nicht nach mir гэ́та не па-мо́йму;

es geht um álles на ка́рту паста́ўлена ўсё;

das geht zu weit гэ́та зана́дта;

es geht nicht так немагчы́ма [не́льга]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)