моги́льник археол. мо́гільнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cemetery [ˈsemətri] n. мо́гілкі, мо́гільнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

магі́льнік м. гл. могільнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

burial ground [ˈberiəlˌgraʊnd] n. мо́гілкі; мо́гільнік; цвінта́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

churchyard [ˈtʃɜ:tʃjɑ:d]n. мо́гільнік пры царкве́, паго́ст, цвінта́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

паго́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Уст. Могільнік. Не спускайце ж, забойцы, вачэй, А лічыце сваіх на пагостах. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

necropolis [nekˈrɒpəlɪs] n. (pl. necropolises) некро́паль; мо́гільнік; старажы́тныя мо́гілкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tumulus [ˈtju:mjələs] n. лацін. (pl. tumuli) на́сып; мо́гільнік, курга́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

burial ground

мо́гілкі, мо́гільнік -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cmentarzysko

н. могільнік; магільня;

cmentarzysko samochodów — могільнік аўтамабіляў; звалка аўтамабіляў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)