жанты́льны

(фр. gentil)

уст. манерны, какетлівы; спешчаны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

mannered [ˈmænəd] adj.

1. мане́рны

2. : wellmannered/bad-mannered до́бра вы́хаваны, ве́тлівы/дрэ́нна вы́хаваны, няве́тлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прэтэнцыёзны prätentiö́s, über¦áll ánspruchsvoll; gekünstelt, gezíert, manieríert (манерны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

affektíert a афектава́ны; мане́рны; ненатура́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zímperlich a мане́рны, цырымо́нны, перабо́рлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чи́нный

1. (благопристойный) прысто́йны; (степенный) пава́жны;

2. (жеманный) мане́рны; (церемонный) цырымо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mincing

[ˈmɪnsɪŋ]

adj.

1) празьме́рна ве́тлівы, мане́рны

2) які́ дро́бненька ступа́е, перабіра́е нага́мі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

manieríert a жэма́нны мане́рны, ненатура́льны, падро́бны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

prüde a

1) мане́рны

2) перабо́рлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГАВО́Т (франц. gavotte),

1) старадаўні франц. нар. танец, напачатку карагодны. Муз. памер 44 ці 22, тэмп умераны. Музыка гавота светлая, вытанчаная, часам з наіўна-пастаральным, радзей урачыстым адценнем. Вядомы з 16 ст. У 17—19 ст. прыдворны танец, грацыёзны і нярэдка манерны. Вядомы і цяпер у франц. правінцыі (асабліва ў Брэтані).

2) Частка інстр. сюіты (у музыцы І.​С.​Баха, Г.​Ф.​Гендэля і інш.), радзей самаст. п’еса. У оперу і балет уведзены Ж.​Б.​Люлі. Класічныя ўзоры гавота стварылі Ж.​Ф.​Рамо, К.​В.​Глюк, П.​Чайкоўскі, А.​Глазуноў, С.​Пракоф’еў.

т. 4, с. 417

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)