болта́ть​II несов., разг. (говорить) балбата́ць, мало́ць, лапата́ць; (на каком-л. языке) бала́каць;

◊

болта́ть языко́м мало́ць языко́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамало́ць, ‑мялю, ‑мелеш, ‑меле; зак., што і без дап.

Малоць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балаба́ніць

‘балбатаць, малоць языком (балабаніць нешта і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. балаба́ню балаба́нім
2-я ас. балаба́ніш балаба́ніце
3-я ас. балаба́ніць балаба́няць
Прошлы час
м. балаба́ніў балаба́нілі
ж. балаба́ніла
н. балаба́ніла
Загадны лад
2-я ас. балаба́нь балаба́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час балаба́нячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

балабо́ліць

‘балбатаць, малоць языком (балаболіць нешта і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. балабо́лю балабо́лім
2-я ас. балабо́ліш балабо́ліце
3-я ас. балабо́ліць балабо́ляць
Прошлы час
м. балабо́ліў балабо́лілі
ж. балабо́ліла
н. балабо́ліла
Загадны лад
2-я ас. балабо́ль балабо́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час балабо́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

blab [blæb] v. infml (to, about) балбата́ць; мало́ць языко́м; выдава́ць сакрэ́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cackle​2 [ˈkækl] v.

1. квахта́ць, куда́хтаць

2. балбата́ць, мало́ць (языком)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

waffle​3 [ˈwɒfl] v. infml балбата́ць, мало́ць языко́м, лапата́ць, не́сці лухту́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

проба́лтывать​II несов. (некоторое время), разг. балбата́ць, мало́ць, лапата́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mielić

незак. разм. малоць;

mielić kawę — малоць каву

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мо́латы, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад малоць.

2. у знач. прым. Размолаты, змолаты. Молатыя сухары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)