адцвісці́ сов., прям., перен. отцвести́;

бэз ~ві́ў — сире́нь отцвела́;

маладо́сць ~віла́ — мо́лодость отцвела́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

youth [ju:θ] n.

1. маладо́сць, юна́цтва;

He’s past his first youth. Ён ужо і не такі малады.

2. юна́к, дзяцю́к

3. the youth мо́ладзь

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АМБРО́ЗІЯ (грэч. ambrosia),

у грэчаскай міфалогіі — нектар, ежа багоў, якая забяспечвала вечную маладосць і прыгажосць.

т. 1, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Jgend f -

1) маладо́сць, юна́цтва;

von ~ auf за́малада, з малады́х гадо́ў;

die ~ufleben lssen* успо́мніць юна́цтва, успамяну́ць маладо́сць

2) мо́ладзь;

die ~ von hute суча́сная мо́ладзь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тряхну́ть сов. и однокр. страсяну́ць, скалану́ць;

тряхну́ть мошно́й раскашалі́цца;

тряхну́ть старино́й згада́ць маладо́сць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гебефрэні́я

(ад гр. hebe = маладосць + phren = розум)

псіхічнае захворванне, адна з форм юнацкай шызафрэніі, якая развіваецца ў перыяд палавога даспявання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эліксі́р, -у, м.

1. Выцяжка з раслін або моцны настой на спірце, кіслотах і пад., ужыв. ў медыцыне, касметыцы.

Рамонкавы э.

2. перан. Пра тое, што бадзёрыць, дае тонус жыццю.

Узбадзёрыцца эліксірам.

Эліксір жыцця — чарадзейны напітак, які імкнуліся атрымаць алхімікі для таго, каб захаваць маладосць.

|| прым. эліксі́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ансамбль песні і танца «Маладосць» (Віцебск) 3/111; 7/427

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

верну́ться в разн. знач. вярну́цца;

верну́ться домо́й вярну́цца дадо́му;

мо́лодость не вернётся маладо́сць не ве́рнецца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

НЕКТА́Р (грэч. nektar),

у старажытнагрэчаскай міфалогіі напітак багоў-алімпійцаў, які разам з амброзіяй (ежай багоў) надае ім бессмяротнасць і вечную маладосць. У пераносным сэнсе Н. — напітак выдатнага смаку і водару.

т. 11, с. 279

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)