Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schleim -s, -e лінь (рыба)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
лінёк1, лінька, м.
Разм.Памянш.-ласк.далінь 1.
лінёк2, лінька, м.
Уст. Кароткая смоленая вяроўка з вузлом на канцы, якая служыла на суднах для пакарання матросаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Zúgleinef -, -n
1) вяро́ўка, лінь
2) пастро́нак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ло́тлінь
(гал. loodlijn)
тонкі трос (лінь) з гірай на канцы; просты лот1.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лінёкI (род. лінька́) м. (уменьш.клінь) линёк
лінёкII (род. лінька́) м., мор. линёк
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АЗЁРНА-РАЧНЫ́Я РЫ́БЫ,
віды рыб, аднолькава характэрныя для іхтыяфауны азёраў і рэк. Пашыраны па ўсіх мацерыках, акрамя Антарктыды. На Беларусі 24 віды: акунь звычайны, аўсянка, бычок-падкаменшчык (гл.Падкаменшчыкі), верхаводка, вугор еўрапейскі, гарчак, гусцяра, джгір звычайны, жэрах, колюшкі (2 віды), карась, лешч, лінь, мянтуз, плотка, пячкур, сом звычайны, судак, уюн, краснапёрка, шчупак, шчыпоўка, язь. Большасць маюць прамысл. значэнне.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛОТ (галанд. lood),
навігацыйная прылада для вымярэння глыбіні вады з борта судна. Адрозніваюць: ручны Л. (для глыб. да 50 м) — размечаны шнур (лінь) з грузам (маса 3,5—5 кг) на канцы, які апускаецца ў ваду да сутыкнення з дном; механічны Л. (для глыб. 10—200 м) — трос з прыборам, што рэгіструе гідрастатычны ціск каля дна, гідраакустычны (рэхалот).
Лень3 ’рыба лін, Tinca vulgaris’ (гарадоц., Нар. лекс.). Укр.лень ’тс’, рус.лень ’лінь’ і інш. рыбы: Cyprinus linca, Hucho taimen, Salmo trutta. Да лін(ь) (гл.). Чаргаванне lě‑/li‑ гл. у слове леніва.