наканава́нне, -я, н.

1. гл. наканаваць.

2. Тое, што і наканаванасць; лёс.

Верыць у н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пабла́жлівы, -ая, -ае.

1. Нястрогі, непатрабавальны.

Паблажлівыя адносіны.

2. Мяккі, велікадушны.

П. лёс.

|| наз. пабла́жлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

fate [feɪt] n. лёс, до́ля

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

destiny [ˈdestəni] n. лёс, до́ля;

Every man has but one destiny. У кожнага свой лёс.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лёсс геол. лёс, род. лёсу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

predestination [ˌpri:destɪˈneɪʃn] n. прадвызначэ́нне; лёс; до́ля

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

непако́й, -ю, м.

1. Стан душэўнай трывогі, хвалявання, выкліканы чым-н.

Н. за лёс разведчыкаў.

2. Турботы, клопаты.

Н. за дзяцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рок​I высок. лёс, род. лёсу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фа́була, -ы, мн. -ы, -бул, ж. (спец.).

Сюжэтная аснова літаратурнага твора, дзе храналагічна паслядоўна адлюстроўваюцца жыццёвыя падзеі, учынкі герояў і іх лёс.

|| прым. фа́бульны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разжа́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца; зак.

1. Паддацца пачуццю жалю, жаласці.

Р. ад кранальнага апавядання.

2. Пачаць занадта жаліцца.

Разжаліўся на свой лёс.

|| незак. разжа́львацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)