Пункто́вік ’маларослы чалавек’ (навагр., Сл. рэг. лекс.). Відаць, іранічна да пункт ’кропка’ (= ’нешта малое, малазаўважальнае’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пункт ’кропка’ (ТСБМ, Гарэц.), ’страфа, куплет песні’ (валож., Жыв. сл.) ’частка ў музычным творы, калена’ (ПСл), ст.-бел. пунктъ ’кропка’. Запазычана праз польск. punkt (з 1566, гл. Банькоўскі, 2, 965) з ням. punkt < лац. pūnctus ’укол’ ад pungere ’калоць’; значэнне ’частка’ развілося на падставе нумарацыі асобных строфаў, куплетаў і г. д. лічбай з кропкай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

intersection [ˌɪntəˈsekʃn] n.

1. перасячэ́нне;

the point of intersection math. кро́пка або́ лі́нія перасячэ́ння

2. скрыжава́нне (дарог)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

full stop

esp. Brit. кро́пка f., пункт -у m.; прыпы́нак -ку m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Тачкава́я ’прадаўшчыца’ (Сл. рэг. лекс.), тачка́рка ’тс’ (Сцяшк. Сл.). Вытворныя ад рус. то́чка ’магазін, гандлёвая кропка’, торго́вая то́чка ’гандлёвы пункт’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

астыгма́т

(ад а- + гр. stigma, -atos = кропка)

фатаграфічны аб’ектыў, у якім не выпраўлены астыгматызм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Pkt = Punkt

1. пункт

2. кропка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Síedepunkt m -s, -e кро́пка [пункт] кіпе́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tüttel m, n -s, - кро́пка, кро́пелька

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

decimal [ˈdesɪml] adj. math. дзесятко́вы;

the decimal point кро́пка, яка́я ста́віцца ў лі́ках (0.25);

a decimal fraction дзесятко́вы дроб

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)