аднабо́ртны, ‑ая, ‑ае.

Які мае гузікі толькі па краі аднаго борта. Аднабортнае паліто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заво́зны заво́зный, завозно́й;

у гэ́тым кра́і фру́кты то́лькі ~ныя — в э́том кра́е фру́кты то́лько заво́зны́е

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рэ́мжа ’махры, абтрапаныя краі адзежы’ (ТС). Няясна. Магчымая сувязь з літ. rémžti ’рэзаць (абы-як)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лу́за, ‑ы, ж.

Адтуліна на краі більярднага стала, у якую падае шар. Забіць шар у лугу.

[Польск. łuza.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шляк, ‑а, м.

Палоска па краі тканіны іншага колеру або іншага ўзору. Абрус з сінім шляком.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скру́глены (áb)gerúndet;

усе́ краі́ стара́нна скру́гленыя alle Kánten sind sórgfältig ábgerundet

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

*Нажава́ты, ножовиты ’абзолісты’ (ТС). Да нож, бо дошкі маюць няроўныя, вострыя краі (падобныя да ляза нажа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пратубера́нец, ‑нца, м.

Спец. Яркае светлае ўтварэнне з распаленых газаў у выглядзе выступу на краі дыска Сонца.

[Ад лац. protuberare — уздымацца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліктро́с

(гал. lijktros)

мар. мяккі трос, якім абшываюць краі парусоў для трываласці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паадліпа́ць, ‑ае; зак.

Разм. Адліпнуць, адстаць у многіх месцах, поўнасцю — пра ўсё, многае. Паадліпалі краі пластыра. Паадліпалі шпалеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)