Краснале́ссе ’бор’ (Яшк.). Параўн. чырвоны лес. Гл. краса 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Красналю́дак ’гном’ (Жыв. сл.). Сувязь з краса 1 няясная.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Zíerde f -, -n

1) аздо́ба, упрыго́жанне

2) перан. краса́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кра́сы ’воўчае вяселле’ (Сцяшк. Сл., Сл. паўн.-зах.). Параўн. краса 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

bewitch [bɪˈwɪtʃ] v. lit. заваро́жваць, зачаро́ўваць (таксама перан.);

He was simply bewitched by her beauty. Яе краса проста зачаравала яго.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Красава́ць ’цвісці (пра злакавыя расліны)’ (ТСБМ, Шат., Касп., Сл. паўн.-зах.). Гл. краса 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

укра́са ж.

1. (предмет) украше́ние ср.;

2. перен. (гордость кого-л., чего-л.) краса́, украше́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Zier f -, Zíerat m -(e)s, -e паэт. аздо́ба, краса́, упрыго́жанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

акве́ціць, аквечу, аквеціш, аквеціць; зак., што.

Паэт. Надаць каму‑, чаму‑н. прыгожы, прыемны выгляд пры дапамозе каго‑, чаго‑н. Не рассыплецца краса — Яна дажджом пялёсткаў белых Аквеціць новы зорны сад. Глебка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КА́РЫ,

старажытны горад на ПнЗ Месапатаміі (цяпер г. Харан, Турцыя), паблізу якога 9.5.53 да н.э. адбылася бітва паміж рым. войскам М.​Краса (больш за 40 тыс. чал.) і парфянскім войскам пад камандаваннем Сурэны. Перавага парфян у конніцы прывяла да разгрому рым. авангарда і адступлення рымлян у К. 10 мая Крас забіты ў час перагавораў, а рэшткі рым. арміі (12—14 тыс. чал.) адступілі за р. Еўфрат.

Кары.

т. 8, с. 112

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)