impale [ɪmˈpeɪl] v. (on)

1. прако́лваць, пратыка́ць, праціна́ць

2. hist. садзі́ць на кол

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

стожа́р м., обл. жэ́рдка, -кі ж., кол, род. кала́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

pal

м.

1. паля;

2. кол;

wbić na pal гіст. пасадзіць на кол

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pale1 [peɪl] n.

1. кол

2. мяжа́

beyond the pale па-за ме́жамі (прыстойнасці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

paling [ˈpeɪlɪŋ] n.

1. кол

2. pl. palings плот, частако́л;

erect new palings паста́віць но́вы плот

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПІКІРО́ЎКА (ад франц. piquet кол, калок),

перасадка маладых агароднінных, пладовых, дэкаратыўных і некат. тэхн. раслін.

Пікіруюць пераважна раннюю капусту, перац, памідоры. П. забяспечвае раўнамернае размеркаванне расады, павялічвае плошчу жыўлення раслін, эканоміць насенне, парніковую плошчу. У пладаводстве П. — адзін са шляхоў атрымання раслін з кампактнай разгалінаванай каранёвай сістэмай. Сеянцы вырошчваюць густым пасевам у скрынках або ў парніковым грунце, потым перасаджваюць з дапамогай калка (пікі) у торфаперагнойныя гаршчочкі. Пры П. карані ўкарочваюць, расліны паліваюць, трымаюць 2—3 сут пры аслабленым асвятленні і высокай вільгаці.

т. 12, с. 354

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

pole2 [pəʊl] n. шост, кол;

a telegraph pole тэлегра́фны слуп;

the pole vault скачо́к з шасто́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дуби́нка ж. дубі́нка, -кі ж., кол, род. кала́ м., дручо́к, -чка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

часа́ць², чашу́, чэ́шаш, чэ́ша; чэ́шам, чэ́шаце, чэ́шуць; чашы́; часа́ны; незак., што.

Сякерай апрацоўваць дрэва.

Ч. бярвенне.

Ч. розныя фігуркі з дрэва.

Хоць кол на галаве чашы каму (разм., неадабр.) — пра ўпартага чалавека, які не паддаецца ўгаворам.

Часаць языком (разм., неадабр.) — гаварыць абы-што, пляткарыць.

|| наз. часа́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да асіны. Асінавы ліст. Асінавы гай. // Зроблены з асіны. Асінавы клін.

•••

Забіць асінавы кол гл. забіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)