скарава́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Каструля з герметычнай накрыўкай, прызначаная для хуткага прыгатавання ежы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́ндаль, ‑я, м.

Уст. Каструля з ручкай. Тым часам каля шалаша Віктар у вялікім рондалі гатаваў над агнём [юшку]. Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stewpan

[ˈstu:pæn]

n.

кастру́ля для тушэ́ньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kasserólle f -, -n ро́ндаль, кастру́ля

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pobielany

луджаны;

rondel pobielany — луджаная каструля

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ро́ндаль

(польск. rondel, ад фр. rondelle = кружок)

уст. каструля з ручкай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Вазка ’вялікая каструля’ (Мат. Гом.). Да ваза?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

saucepan

[ˈsɔspæn]

n.

кастру́ля f., ро́ндаль -ля m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ляндэрак ’бітон, вялікая каструля’ (Сцяшк.; зэльв., Сцяц. Словаўтв.; гродз., Нар. сл.), ’невялікая каструля’ (шчуч., Сл. ПЗБ). У выніку перастаноўкі зычных л — р з польск. rondelek ’каструлька’ (Сцяцко, Словаўтв., 74; Мацкевіч, Сл. ПЗБ, 2, 717).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Спіжа́к ‘каструля з ручкай’ (Сцяшк. Сл.). Да спіж, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)