(с.-лац. radicalis = карэнны, ад лац. radix = корань)
рашучы, найбольш дзейсны; карэнны (напр. р-ыя меры).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
капіта́льны, -ая, -ае.
Грунтоўны, асноўны, карэнны, вельмі важны.
Капітальнае даследаванне.
○
Капітальная сцяна — асноўная сцяна, якая служыць апорай для даху.
Капітальныя ўкладанні (спец.) — тое, што і капіталаўкладанне.
|| наз.капіта́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
molar
[ˈmoʊlər]1.
n.
карэ́нныабо́ ку́тні зуб
2.
adj.
прыстасава́ны для расьціра́ньня; карэ́нны(пра зуб)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
native-born
[,neɪtɪvˈbɔrn]
adj.
прыро́дны, ро́дам зь яко́е-н. мясцо́васьці, кра́ю, карэ́нны
a native-born Canadian — карэ́нны кана́дзец
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
autochthonous
[ɔˈtɑ:kӨənəs]
adj.
аўтахто́нны; мясцо́вы, першапача́тны, карэ́нны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АЎТАХТО́Н (ад грэч. autochthōn мясцовы, карэнны) у геалогіі, участак зямной кары, які не зведаў значных гарыз. перамяшчэнняў і залягае пад насунутым на яго тэктанічным покрывам (алахтонам). Подсцільныя пароды звычайна рэзка адрозніваюцца ад покрыўных, зона размежавання іх запоўнена міланітамі. Можа мець складкавыя ці разрыўныя парушэнні незалежна ад покрыва або сумесна з ім. Пашыраны ў складкавых абласцях.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рэвалю́цыя, ‑і, ж.
1.Карэнны пераварот у жыцці грамадства, які заключаецца ў насільным звяржэнні старога грамадскага ладу і ўстанаўленні новага, прагрэсіўнага грамадскага ладу. Буржуазная рэвалюцыя. Вялікая Кастрычніцкая сацыялістычная рэвалюцыя.
2.Карэнны пераварот, карэнныя змены ў якой‑н. галіне (навуцы, тэхніцы, мастацтве), якія прыводзяць да абнаўлення, удасканалення чаго‑н. Культурная рэвалюцыя. Тэхнічная рэвалюцыя. □ Аўтаматы сістэмы Чарвені для набіўкі запалкавых карабкоў зрабілі цэлую рэвалюцыю на камбінаце.«Беларусь».
[Ад лац. revolutio — пераварот.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
originära спрадве́чны, карэ́нны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
úreigena спрадве́чны, карэ́нны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
úreigentümlicha старада́ўні, карэ́нны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)