zwrgartig, zwrghaft, zwrgenhaft a ка́рлікавы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dwarfish

[ˈdwɔrfɪʃ]

adj.

ка́рлікавы, мало́га ро́сту, нізкаро́слы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ЛІЛІПУ́Т, карлік,

чалавек вельмі маленькага росту. Тэрмін запазычаны з рамана Дж.Свіфта «Падарожжа Гулівера» (1726), у якім апісана фантастычная краіна, населеная маленькімі людзьмі. Гл. Карлікавы рост.

т. 9, с. 259

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

undersized [ˌʌndəˈsaɪzd] adj.

1. паме́ншаны, непаўнаме́рны (пра памер)

2. ка́рлікавы, нізкаро́слы;

undersized portions of food по́рцыі е́жы ніжэ́й за но́рму

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ано́а

(н.-лац. anoa)

парнакапытная жывёла сям. пустарогіх, якая жыве ў лясах Інданезіі; карлікавы буйвал.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

midget

[ˈmɪdʒɪt]

1.

n.

ка́рлік -а m.

2.

adj.

ка́рлікавы, ве́льмі малы́; мініяцю́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АДЗА́ЛА (Odzala),

нацыянальны парк у Конга. Засн. ў 1935 (да 1940 запаведнік) у вярхоўях р. Мамбілі (прыток р. Ліквала). Пл. 110 тыс. га. Біясферны рэзерват. Захоўваюцца вільготны трапічны лес і саванна. У фауне звычайныя афрыканскі слон, буйвал, карлікавы буйвал, бонга, кустовая свіння, леапард, залаты кот і інш.

т. 1, с. 103

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

dwarf

[dwɔrf]

1.

n., pl. dwarfs or dwarves [dwɔrvz]

ка́рлік -а m.

2.

adj.

ка́рлікавы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

karłowaty

karłowat|y

карлікавы;

~e drzewo — карлікавае дрэва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БАНЕ́ЛІЯ (Bonellia),

род марскіх беспазваночных жывёл тыпу эхіўрыд. Некалькі відаў. Вядуць рыючы спосаб жыцця. Найб. вядома Bonellia viridis. Пашыраная ў прыбярэжнай ч. Міжземнага м. і Атлантычнага ак., каля берагоў Еўропы.

Цела самкі Bonellia viridis (да 7 см) з доўгім, раздвоеным на канцы хобатам, які можа выцягвацца (да 1 м) і служыць для захопу грунту з ежай (расліннымі рэшткамі). Самец карлікавы, даўж. не болей як 1—3 мм, паразітуе ў палавых пратоках самкі — з’ява, адкрытая рус. вучоным А.А.Кавалеўскім (1870).

Банелія: 1 — самка (паменшаная ў 2 разы); 2 — самец (павялічаны ў 35 разоў).

т. 2, с. 279

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)