ДАНА́ЙЦАЎ ДАРЫ́,
выраз, які абазначае каварную паслугу з мэтай прычыніць зло, загубіць. У гамераўскім эпасе ўдзельнікі Траянскай вайны данайцы, не ўзяўшы Трою штурмам, пайшлі на хітрасць: знялі аблогу, каля сцен горада пакінулі драўлянага каня, куды схаваліся воіны з Адысеем. Нягледзячы на перасцярогу жраца Лаакоана («Баюся данайцаў, нават якія прыносяць дары»), траянцы перацягнулі каня ў горад. Ноччу Д. выйшлі з каня, адчынілі гар. вароты, упусцілі свае войскі і ўзялі Трою.
т. 6, с. 35
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
shoe2 [ʃu:] v. падко́ўваць (каня)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
насупо́ніць
‘сцягнуць клешчы хамута супоняй пры запраганні каня’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насупо́ню |
насупо́нім |
| 2-я ас. |
насупо́ніш |
насупо́ніце |
| 3-я ас. |
насупо́ніць |
насупо́няць |
| Прошлы час |
| м. |
насупо́ніў |
насупо́нілі |
| ж. |
насупо́ніла |
| н. |
насупо́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насупо́нь |
насупо́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
насупо́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пакілза́ць
‘пакласці цуглі ў рот каню (пакілзаць каня)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакілза́ю |
пакілза́ем |
| 2-я ас. |
пакілза́еш |
пакілза́еце |
| 3-я ас. |
пакілза́е |
пакілза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пакілза́ў |
пакілза́лі |
| ж. |
пакілза́ла |
| н. |
пакілза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакілза́й |
пакілза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакілза́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
растрыно́жыць
‘распутаць каго-небудзь, што-небудзь (растрыножыць ногі каня)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
растрыно́жу |
растрыно́жым |
| 2-я ас. |
растрыно́жыш |
растрыно́жыце |
| 3-я ас. |
растрыно́жыць |
растрыно́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
растрыно́жыў |
растрыно́жылі |
| ж. |
растрыно́жыла |
| н. |
растрыно́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
растрыно́ж |
растрыно́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
растрыно́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цугля́ць
‘класці ў рот каню цуглі, кілзаць каня’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цугля́ю |
цугля́ем |
| 2-я ас. |
цугля́еш |
цугля́еце |
| 3-я ас. |
цугля́е |
цугля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
цугля́ў |
цугля́лі |
| ж. |
цугля́ла |
| н. |
цугля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цугля́й |
цугля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цугля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ка́нтар¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Вуздэчка без цугляў для прывязвання каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́ездзіць², -зджу, -здзіш, -здзіць; -зджаны; зак., каго.
Прывучыць да язды.
В. каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разляйца́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны: зак., каго.
Вызваліць ад лейцаў.
Р. каня.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ло́шадь ж. конь, род. каня́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)