Канюкі́ ’канькі’ (пін., Нар. лекс.). Да канёк (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

łyżworolki

мн. ролікавыя канькі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прыкляпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і ‑кляплю, ‑клеплеш, ‑клепле; зак., што.

Прымацаваць пры дапамозе клёпкі. Прыкляпаць канькі да чаравікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skate​1 [skeɪt] n.

1. канёк;

figure skates канькі́ для фігу́рнага ката́ння;

racing skates бегавы́я канькі́;

skate guards чахлы́ для канько́ў

2. ро́лікавы канёк; ро́лік

♦

get/put one’s skates on BrE, infml ≅ навастры́ць лы́жы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ábschnallen vt адшпі́льваць (спражку); здыма́ць (канькі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schnélllauf f -es ху́ткасны бег (канькі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hokejówki

мн. спарт. хакейныя канькі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

panczeny

мн. спарт. бегавыя канькі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

снягу́рачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

1. У народных казках — дзяўчына з снегу.

2. толькі мн. (снягу́рачкі, ‑чак). Канькі з моцна закругленымі насамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МАРСКІ́Я ІГО́ЛКІ,

іголкавыя (Syngnathidae), сямейства рыб атр. колюшкападобных (пучкашчэлепных). Каля 50 родаў, больш за 180 відаў. Пашыраны ва ўсіх акіянах, некат. віды — у прэсных вадаёмах. У Азоўскім, Балтыйскім, Каспійскім, Чорным і Японскім м. трапляюцца 3 роды: марскія канькі, іголкі-рыбы (Syngnathus) і марское шыла (Nerophis).

Даўж. да 60 см. Цела ўкрыта касцянымі кольцамі. Афарбоўка зменлівая. Ёсць спінны плаўнік, у некат. відаў — грудныя і хваставы. Шчэлепы ў выглядзе пучкоў. Кормяцца планктонам, ракападобнымі, маляўкамі рыб. Самка адкладвае ікру ў вывадковую камеру самца.

Марскія іголкі: 1 — даўгарылая, 2 — марское шыла; 3 — пухлашчокая.

т. 10, с. 135

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)