come into line

згаджа́цца; падпара́дкавацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinwilligen vt (in A) згаджа́цца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

defer​2 [dɪˈfɜ:] v. (to) fml лічы́цца (з кім-н./чым-н.); згаджа́цца (з кім-н./чым-н.); саступа́ць, падпарадко́ўвацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Падняхве́рывацца ’згаджацца; абяцаць (легкадумна)’ (Юрч.), падняхве́рываць ’падбухторваць, падахвочваць’ (Юрч.). Няясна. Магчыма, да ахвяра (гл.); першапачаткова паднеахверывацца, потым у выніку рэдукцыі галоснага падняхверывацца. Не можа быць паразітнай устаўкай, параўн. маг. ніхаліпа ’халепа, нянасце’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Патура́ць ’паблажліва адносіцца’ (ТСБМ, Гарэц., Яруш., Сцяшк., ТС; навагр., Шн.), ’ва ўсім згаджацца’ (бых., Янк. Мат.), ’не перашкаджаць у шкодных звычках і дзеяннях’ (КЭС, лаг.). Балтызм. Параўн. літ. priturė́ti ’падтрымаць’, лат. uzturēt ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

bílligen vt ухваля́ць; згаджа́цца (з чым-н.); прыма́ць (прапанову)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przychylać się

незак.

1. нахіляцца; згінацца;

2. згаджацца; схіляцца;

przychylać się do — czyjego

zdania — згаджацца з чыёй думкай; схіляцца да чыёй думкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

consent​2 [kənˈsent] v. fml (to)

1. згаджа́цца, пагаджа́цца, дава́ць зго́ду;

consent to a suggestion згадзі́цца з прапано́вай

2. дазваля́ць, дава́ць дазво́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

agreeable [əˈgri:əbl] adj. fml

1. прые́мны;

agreeable weather до́брае надво́р’е

2. зго́дны;

be agreeable (to smth.) згаджа́цца (з чым-н.)

3. прыма́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hit it off

informal

ла́дзіць, згаджа́цца з кім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)